Archive for November, 2011

Een week zonder wedstrijd is een week niet geleefd, moeten onze heren H1 gedacht hebben. En dus togen ze op donderdag 17 november naar de Wibauthal in hartje Amsterdam om vriendschappelijk een potje te sparren met de heren 1 van Universiteit Sport.

Na eerst een half maandsalaris in de parkeermeter gegooid te hebben kon de wedstrijd om half tien van start, minus onze coach die nog een keer met een zak vol munten terug moest naar voornoemde parkeermeter. Het was dus aan mij om met een briljant tactisch concept de B-League mannen van US te overrompelen: Mike Kruizinga als midden-blokkeerder, Nils Augustijn in de diagonaal, Jesper de Boer libero en Raymond Nugter die als spelverdeler de lijnen zou uitzetten. Om één of andere vage reden vonden ze dit geen goed plan en werd er geopperd dat ik dan maar gewoon m’n kop moest houden en gaan filmen. Michiel Majoor stuurde de heren uiteindelijk in de vertrouwde opstelling de wei in.

Toegegeven, dat pakte in de eerste set heel aardig uit. Compaen leidde direct vanaf het begin en speelde een gedegen set die met 20-25 gewonnen werd, waarbij met name in het midden Wouter en Rick veel punten bij elkaar sloegen. Halverwege de set dook coach Sandor Rieuwers ook weer op en zag dat het goed was.

Talent uit eigen kweek Daniël Homburg (die voor de gelegenheid laat thuis mocht komen) had in de eerste set als een gekooide tijger aan de kant gestaan maar werd nu hij door zijn dompteur los gelaten. Met een heus “kill-block” en een aantal mooie punten liet hij zien met de besten mee te kunnen. Met hem gaat Compaen nog veel plezier beleven !

Nu gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat US bepaald niet tot de besten van de B-League behoort: In 7 wedstrijden werden tot nu toe maar liefst 2 (lees: twee!) punten verzameld en de Amsterdamse studenten staan dan ook stijf laatste. Waarom bleek opnieuw in de 2e set die door Compaen vrij eenvoudig gewonnen werd.

Pas in de 3e set liet US wat beter spel zien en zetten ze Compaen een beetje onder druk: 25-22.

In de vierde set kwam de wedstrijd echt los. Wellicht dat de aanwezigheid van een aantal leuke blonde studentes achter de helft van Compaen onze mannen tot spectaculaire acties bewoog; Met name libero Mike Kruizinga lag verdacht vaak op de vloer en ging achter ballen aan die hij thuis in Oostzaan gewoon laat lopen. Aan beide kanten werden mooie acties afgewisseld met een hoop fouten (ook weer bij de opslag !). Uiteindelijk werd het 30-28 voor US.

Over een 5e set moest even worden nagedacht: Het was inmiddels dik na elven en er werd weer gerefereerd aan de inmiddels bekende parkeermeters. Daarnaast was het natuurlijk al lang bedtijd voor een paar junioren van Compaen. Maar 2-2 is geen uitslag dus werd er besloten vrolijk verder te ballen; Compaen pakte de 5e set met 12-15 en mocht zich de echte èn morele winnaar noemen.

Conclusies: Nee, zou ik me niet aan wagen. Gewoon een lekker potje op een doordeweekse avond, laten we het daar maar op houden !

De video US HS1 – Compaen HS 1


In een wedstrijd waarin OSV zich voor rust de kaas van het brood liet eten, vertoonde dezelfde ploeg na rust veerkracht. Hoewel door de positie waarin de ploeg zich bevindt een gelijkspel eigenlijk een verlies van 2 punten betekent, werd de uiteindelijke gelijkmaker – na een 2-0 achterstand bij rust – als een overwinning gevierd.
Erger dan de twee punten verlies zou wel eens het aantal blessures kunnen zijn die enkele spelers opliep. Zonder nou te zeggen dat er te hard werd gespeeld leek het er op dat de geblesseerden de dupe werden van het feit dat de bezoekers gemiddeld meer gewicht in de schaal legden dan de gastheren. Dat er de komende week niet voor de competitie hoeft te worden gespeeld lijkt dan ook een meevaller.

De wedstrijd was amper 5 minuten oud toen Marciano Nonneman zich al geblesseerd moest laten vervangen. Zijn vervanger Benno de Vries leek bij één van zijn eerste balcontacten OSV op voorsprong te brengen. Alleen op het vijandelijke doel afgaande schoot hij de bal echter tegen de uitlopende doelwachter aan.
Er ontspon zich daarna een wedstrijd waarin Fortuna tot op het bot gemotiveerd leek om tegen de koploper een goed resultaat te boeken, terwijl de thuisploeg naar de vorm van de laatste weken leek te zoeken.
Een vrijetrap vanaf net buiten het strafschopgebied zag er na een kwartiertje spelen dreigend uit maar werd door de OSV-verdediging onschadelijk gemaakt. Een minuut of tien later greep de OSV-verdediging onvoldoende in toen de bal wat voor het doel van keeper Dave Leunk heen en weer werd geschoten en gekopt. Tot dat een Wormerveerder zijn schoen goed onder de bal wist te krijgen en Dave een gang naar het net moest maken (0-1).
OSV probeerde wel de bakens te verzetten maar met erg veel overtuiging ging dat niet gepaard. Voor de wedstrijd een half uur oud was wisten de Fortunezen zelfs hun voorsprong te vergroten na een fraai en snel uitgevoerde counter over rechts (0-2).

Terwijl voor rust de mist steeds dichter was geworden, werden in de rust zowaar de lichten ontstoken. Of dat een bijdrage aan de zichtbaarheid leverde mag worden betwijfeld, maar het droeg wel bij aan de sfeer!
Met middenvelder Mink Terpstra in de ploeg voor verdediger Rachid El Khalki leek trainer Henk Groot na rust de aanvalskracht van de middenlinie te willen vergroten.
De tweede helft was echter nog maar nauwelijks begonnen toen de coach opnieuw moest improviseren. Doordat Tim Smit wegens een blessure aan zijn arm niet verder kon. De deze keer op de bank begonnen Danny Egstorf was zijn vervanger.
Of dat nou door een eigen keuze kwam of door de kracht van OSV werd niet geheel duidelijk, maar Fortuna verdedigde steeds meer vanuit een versterkte positie. OSV probeerde hierin de gaatjes te vinden die eerst zouden kunnen leiden tot een aansluittreffer. De kans daarop leek verkeken toen met nog ruim een kwartier Dylan Klein per brancard het veld moest verlaten. Omdat de toegestane wissels inmiddels waren verbruikt moet OSV met tien man verder.
Maar terwijl de kenners de moed in de schoenen zakte leken de overgebleven 10 extra gemotiveerd te raken. Het werd voor het doel van Fortuna steeds drukker en de hoop gloorde weer bij menig OSV-er toen Mitchel Bijvoet met een bekeken kopbal fraai scoorde (1-2).
Fortuna leek hierna wat meer vanaf het doel te gaan verdedigen. Wat OSV benutte door met diepte passes de aanvallers te bereiken en toen het zo een keer lukte Benno de Vries voor het doel vrij te spelen en deze geen moment aarzelde de verkregen gelegenheid tot een doepunt om te buigen was het een beetje feest in de mist (2-2)!
Fortuna probeerde in het korte restant van de wedstrijd nog wel opnieuw op voorsprong te komen maar zover lieten de vermoeide blauwzwarte helden op het veld het niet komen. En zo bleef de ploeg op eigen veld in dit seizoen nog ongeslagen,

Opstelling
Dave Leunk; Rachid El Khalki (Mink Terpstra) Tim Smit (Danny Egstorf), Dylan Klein, Jordy van Beek, Nicky Roele, Robbert Breedijk, Roy Smit, Jermaine Jeulink, Mitchel Bijvoet, Marciano Nonneman (Benno de Vries)

Interview Radio9 met trainer Henk Groot

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Sinterklaas is zaterdagmiddag ook aangekomen in Oostzaan. Hij kwam met zijn speciaal voor landelijk gebied ontwikkelde boerenstoomplat de Roemerhaven binnenstomen. Op de kade stonden honderden Oostzaanse kinderen en familieleden de Sint en zijn Pietengevolg op te wachten. Sommige kinderen hadden skait aan de dranghekken en wilden zo dicht mogelijk bij de goedheiligman zijn op het moment dat hij aan wal zou komen. Dat duurde toch nog wel even en kennelijk was de boerenstoomplat aan de kleine kant, want een deel van zijn Pietenentourage had hij waarschijnlijk ergens voor het opstomen van de Stooterplas overboord gezet, dat wil zeggen aan de wal, want het zag er wel goed droog uit.
Ergens moet toch wel iets zijn misgegaan. Want een bezorgde Sint vertelde dat hij het Grote Boek kwijt is geraakt. Dat bericht zoemde al dagen door het dorp. Overal in de buurt van de Sporthal Oostzaan stonden bordjes met daarop de poetische tekst: “Wie o wie heeft het Grote Boek van Sinterklaas gezien”. Het gerucht deed al gauw de ronde dat één van de Zwarte Pieten het eeuwige geleur met dat Grote Boek wel zo’n beetje zat was. Waren het niet de PietenToppers die op Radio9 vanuit Spanje vorige week hadden laten weten dat zij AaiPads gebruikten en dat ze eigenlijk vonden dat de Sint dat ook moest doen. Dus heel waarschijnlijk is er een Pietenrevolte geweest tegen de ouderwetse methoden van de Goedheiligman. Die zal dat niet direct toegeven natuurlijk, maar het moet haast wel. Overigens, burgemeester Paul Möhlmann, toch een 2.0-burgemeester genoemd, vroeg vreemd genoeg niets over het gebruik van nieuwe technologie. Wel gaf de ‘burrie’ alle medewerking: “Als het nodig is Sinterklaas, mag u het hele bevolkingsregister wel gebruiken. Daarin staan ook alle namen van de Oostzaanse kinderen.” Nog afgezien van de vraag of collega Tange van OVER-Wormerland dat wel goed vindt, of gaat de samenwerking niet zover, is het beschikbaar stellen van het bevolkingsregister niet zo zinvol, want er staat niet in of kinderen dit jaar stout zijn geweest, laat staan hoeveel! Toevallig is die kennis uiterst noodzakelijk om te bepalen of Sint wat stout spul in een zak mee moet nemen naar Madrid. Nee daar heb je toch wel echt dat Grote Boek voor nodig!

Opvallend is ook dat de Sint een modern vervoersmiddel had uitgekozen. Dat kon ook niet anders want Amerigo geniet op het Spaanse platteland van zijn meer dan verdiend pensioen. Het schijnt dat Sinterklaas Amerigo nog wel een jaartje had willen berijden, maar uiteindelijk heeft hij er van afgezien, omdat hij had gehoord dat Marianne Thiemen van plan was over een dergelijk misbruik 434 vragen te gaan stellen aan de minister van Buitenlandse Zaken. Zoiets moet je niet willen vond de Sint, waaruit blijkt dat zijn verstand, ondanks zijn waanzinnig hoge leeftijd, nog altijd op een goed niveau zit. Nadat hij van het platform was geklommen stapte een montere Sint in een Mustang Cabriolet, op naar de Sporthal Oostzaan, waar bijna heel jong Oostzaan aanwezig was om hem toe te zingen.

Hoe het met het boek is afgelopen hebben wij helaas niet kunnen vaststellen. Dus als jullie het wel weten, schrijf dan even een reactie op dit artikel.

Foto’s
Dré Prijs heeft een fotoreportage gemaakt. De foto’s zijn in hoge resolutie te zien op de fotopagina van Beeld van een Dorp.


Zaterdag 19 november 2011 komen de Sint en zijn trouwe pieten weer in Oostzaan!

Net als vorige jaren legt de boot om 14.00 uur aan in de Haven De Roemer in de Twiske Polder. Ook dit jaar wordt er weer een ballonnen-wedstrijd gehouden.

Vanaf 13.00 uur kunnen alle kinderen een ballon ophalen aan de haven. Na de ontvangst van Sinterklaas door de burgemeester lopen we in optocht naar de Sporthal waar het grote feest om 15.00 uur begint.


Dit seizoen hebben 144 groep zes-leerlingen van de vier Oostzaanse basisscholen deelgenomen aan het schooltuinwerk op het complex aan de Twiskeweg. De kinderen werden gestimuleerd om hun tuintje zo goed mogelijk te verzorgen en het bestuur van de Vitaminebron gaf daar een oordeel over. Daarbij lette men onder anderen op het zaaien van de verschillende gewassen, het onkruidvrij houden van de tuintjes, het oogsten en het opbergen van het gereedschap. Bovendien werd er gelet op de samenwerking in de groep, als een of meer leerlingen de lessen op de tuin niet konden bijwonen.

Noorderschool
Tot de zomervakantie was het moeilijk om de beste tuingroep aan te wijzen. Na de vakantie veranderde er echter veel. Groep zes was groep zeven geworden en de meeste groepen werden door andere leerkrachten begeleid. Ook het tegenvallende zomerweer speelde een grote rol. Tegen het einde van het seizoen werd uiteindelijk de Noorderschool over de gehele periode van half april tot half oktober tot de meest enthousiaste tuingroep uitverkoren.

Woensdag 9 november j.l. hebben twee bestuursleden van de Vitaminebron de Noorderschool bezocht om dit heuglijke feit aan de leerlingen mede te delen. Als blijvende herinnering werd aan de school een op het tuincomplex genomen groepsfoto overhandigd, die ongetwijfeld een mooie plaats in het schoolgebouw zal krijgen.

Op 16 november 1961 is De Vitaminebron door enkele enthousiaste onderwijzers opgericht.
Als blijvende herinnering aan dit jubileum kregen daarom alle 144 tuinders op school een groepsfoto aangeboden, waarop de jubileumdatum vermeld staat.

Meer informatie
Kijk eens op de website van de Vitaminebron

Ondanks kansen in de eerste 3 sets bleek VTC Woerden een maatje te groot voor Compaen Dames 1. De bezoekers, die zichzelf best titelkandidaat mogen noemen, speelden bepaald niet hun beste spel maar het ontbrak Compaen aan focus en “killer-instinct” om hier gebruik van te maken.

Drie sets lang gaven de beide teams elkaar weinig toe (24-26, 22-25 en 22-25) zonder overigens hoogstaand volleybal te laten zien.

In de vierde set ging na 10-13 de kaars uit en haalde Woerden de volle winst binnen (14-25).

Compaen heeft nu 3 weken rust om zich op te laden voor de volgende klus: Inter Rijswijk op 3 december.


Compaen heeft zich zaterdagavond kranig verweerd tegen het gevreesde Donitas. De Oostzaners moesten na een lange vijfsetter uiteindelijk erkennen dat er niets boven Groningen gaat. Het duurde even voordat de Noorderlingen op temperatuur waren, maar zij behaalden een verdiende overwinning.

Het verrassend op de tweede plaats staande Compaen kon in de zevende competitieronde niet beschikken over Erik Mulder. De man uit Tuitjehorn ging afgelopen week op een trainingsavond meedoen bij een andere kampioenskandidaat, Sneek. Deze vorm van spionage kon coach Sandor Rieuwers niet waarderen, waarna hij de libero de deur wees. We zien hem pas weer in januari terug, aan de andere kant van het net.

Zoals bekend ontbreekt in deze periode verder Lars de Boer. Om de selectie aan te vullen, deed Rieuwers een beroep op Daniél Homburg. Het jongste talent uit de Oostzaanse kweekvijver is een zoon van volleyballegende Gerard uit de jaren 80. De zelfde slag- en sprongkracht, wellicht net iets minder eigenwijs.

Al bij het inslaan voor de wedstrijd was duidelijk dat Compaen een zware noot te kraken kreeg. Beheerster Tinie Roels kwam regelmatig de kantine uit om te vragen of de spelers van Donitas de TL-buizen in het dak van de sporthal heel wilden houden.

Nee, dan de mannetjes van Compaen. Nils Augustijn, Michiel Majoor en Jesper de Boer wekten bij het smashen allerminst angst bij de tegenstander op. Gelukkig was daar nog ‘Bokito’ Raymond Nugter, die oefent op het doorboren van het plafond.

Ondanks de vrees vooraf nam Compaen een voorsprong van 2-0 in sets, ondanks een belabberde beginfase van de wedstrijd. Mike Kruisinga en Majoor waren niet zuiver in de passing, waardoor Donitas naar 2-8 wandelde. Op de opslag van Rick van Broekhoven, die in de fase ook liet zien te kunnen verdedigen, kwam Compaen bij 9-9 langszij. Tot 16-15 was het spannend, waarna de thuisploeg wegliep.

Nugter was niet te stuiten en bezorgde enkele Donitas-blokkeerders met snoeiharde smashes brandwonden, terwijl groundsman Edwin Brandt al dacht dat hij op maandagochtend de vloer moest herstellen. Van Broekhoven kwam goed door op het midden en boertje Jesper sprokkelde ook zijn puntjes bij elkaar. Hier stond tegenover dat de Groningers veel fouten maakten, waarbij de afstemming tussen spelverdeler en aanvallers niet helemaal goed was.

Na de 25-20 volgde een winst van 25-22 in de tweede set. In deze speelperiode ontliepen beide teams elkaar tot 10-9 weinig, maar hierna was Compaen oppermachtig.

In het restant van de wedstrijd had het Oostzaanse team weinig kansen op een overwinning. Nugter had bij 22-22 in de derde set Compaen dichtbij de zege kunnen helpen, maar zijn smash belandde buiten de lijnen. Zoals de ploeg in het tweede deel van het duel toch te veel aanvalsfouten maakten. Het moest te veel van Van Broekhoven en Nugter komen. Laatstgenoemde verloor de vorm ook gaandeweg, waardoor Jordi Koomen hem moest verlossen.

Bij het gebrek aan slagkracht kwam ook het wegebben van de servicedruk. Hierdoor kon Donitas steeds eenvoudiger de gevreesde snelle middenaanvallers in stelling brengen. Toen ook het opvangen van de opslag door Compaen op een niveau lager kwam, werd duidelijk dat de Groningers het duel via 24-26, 22-25 en 10-15 toch nog winnend zouden afsluiten.




Video
Door Tjerk Laan van Volleybalvereniging Compaen is ook een video gemaakt van de wedstrijd:

Het werd voor OSV geen eenvoudige wedstrijd, de thuiswedstrijd tegen Ilpendam. Vooral in het begin leek het er op alsof Ilpendam was gekomen om doelpunten te voorkomen. Tegen de zeker in het centrum met een paar stugge verdedigers spelende tegenstander hadden de Grootboys het dan ook moeilijk hun draai te vinden. Een 1-0 achterstand bij rust kon pas in de laatste fase van de strijd in een 2-1 overwinning worden omgebogen.

Hoewel er zich direct in het begin van de wedstrijd een paar mogelijkheden voor OSV voordeden, met een fraai afstandschot van Tim Smit, speelde zich het eerste deel van de wedstrijd vooral op het middenveld af. Toch was het OSV die de toon aangaf. Wat onder meer bleek uit het feit dat de gastheren in het eerste half uur zes hoekschoppen mochten nemen waar Ilpendam maar één tegenover wist te stellen. Veel gevaar wist OSV overigens met die corners voor de Ilpendammers niet te stichten.
Die hoekschop voor Ilpendam viel echter nadat één van de voorwaartsen van de bezoekers het scoreverloop leek te zullen openen. Hij raakte de bal echter maar half waardoor deze via een OSV-er over de achterlijn verdween.
Met de rust al in zicht leek OSV toch de leiding te zullen nemen. Van rechts van het doel verraste Roy Smit de Ilpendamdoelman door de bal met een fraaie boog over hem heen te spelen. Het speeltuig ging echter ook net over het doel.
Vanaf de doeltrap brak Ilpendam met een snelle counter door de OSV-defensie waarna keeper Dave Leunk de bal uit het net moest halen. Met een wel heel verrassende en voor OSV vervelende 0-1 ruststand tot gevolg.

Een na de thee feller spelend OSV wilde snel orde op zaken stellen. Al in de tweede minuut leek zich dat uit te betalen, als een verdediger van de bezoekers Marciano Nonneman alleen nog denkt te kunnen stoppen door hem onderuit te halen binnen het strafschopgebied. De uitstekend leidende scheidsrechter van dienst constateerde echter dat de overtreding buiten de 16 werd ingezet, waardoor het een vrijtrap vanaf het randje van het strafschopgebied werd. De bal werd door Mitchel Bijvoet hard in de muur geschoten.
Vijf minuten later was het toch raak, Na een goede OSV-aanval schoot Mitchel de bal tegen de paal waarna Jermaine Jeulink het karwei bekwaam afmaakte (1-1)

Na ruim een uur voetbal viel de eerste gele kaart ten koste van een speler van Ilpendam. En toen ging het met de kaarten even hard. Binnen 10 minuten vielen er vier gele kaarten te noteren waarvan één voor OSV. Met nog ongeveer een kwartier te spelen moest Doelman Dave gestrekt na de hoek, die aan zijn vingertoppen heeft moeten voelen hoe hij de bal langs zijn doel tikte.
Even daarna liep de linker verdediger van Ilpendam zijn tweede gele kaart van de wedstrijd op, waardoor OSV tegen 10 man verder mocht.
Terwijl het er steeds meer op ging lijken dat de wedstrijd geen winnaar op zou leveren, mocht OSV met nog 5 minuten te gaan een stafschop nemen wegens hands van een Ilpendammer in het beruchte gebied.
Zoals gewoonlijk plaatste Mitchel zich achter de bal en zoals eveneens gewoonlijk schoot hij deze onhoudbaar achter de keeper.
En zo kwam het toch allemaal nog goed, waarmee het bekend worden van de uitslagen van de concurrentie werd gezien als de slagroom op een lekkere taart.

Opstelling
Dave Leunk; Danny Egstorf, Tim Smit, Dylan Klein, Jordy van Beek, Nicky Roele, Robbert Breedijk, Roy Smit, Jermaine Jeulink Mitchel Bijvoet, Marciano Nonneman (Benno de Vries)

Zaterdagavond was er een optreden van de Shtetl Band Amsterdam in de Grote Kerk van Oostzaan. Het was al weer het derde kaarslichtconcert. Een bijzonder concert van deze in 2006 opgerichte Nederlandse Klezmerband. De Shtetl Band Amsterdam speelt zogenaamde Village Klezmer, een bijzonder boeiende mix van joodse en niet-Joodse, klassiek en jazz-geschoolde musici. Marc van Wageningen interviewde Bert Vos. Het interview was bij Vos thuis. Van Wageningen had in 2010 toevallig een concert met joodse muziek gehoord in het Concertgebouw. Bert Vos maakte deel uit van de band die op het podium stond. Wat Marc meteen opviel was dat er een informele sfeer was en veel interactie met het publiek.

Bert Vos: “Er is bij klezmer geen muur tussen musici en publiek”, vertelt Bert Vos. “Wij zijn op dat moment niets anders dan het publiek, alleen hebben wij toevallig instrumenten mee. Zonder lolbroekerig te doen, vraagt klezmer ook om een informele stijl. Dat kan ook niet anders, wat het is nooit muziek geweest van kastelen en eetzalen. Of het nu bij een bruiloft of tijdens een maaltijd was, ze is altijd ingebed geweest in het dagelijks leven en daarmee is het letterlijk muziek van het volk.
Klezmorim, zoals we de klezmer-muzikanten noemen, waren gewoon schoenmakers, bakkers en slagers – die vaak niet eens noten konden lezen – uit de shtetls, kleine joodse dorpjes. Ze speelden dikwijls samen met de zigeuner-muzikanten aan de andere kant van de heuvel en dat verklaart waarom veel klezmer-melodieën gedeeld worden door beide culturen en waarom de stijl van spelen voor elk van die culturen weer anders is. Dat hangt dus niet zozeer af van de band, want die kan net zo goed uit niet-joden bestaan, maar veel meer van het publiek. Een zigeuner-publiek vraagt een uitbundiger stijl dan een joods publiek. Dat heeft weer alles te maken met die interactie tussen musici en publiek. Ook bij het concert dat we in Oostzaan geven, want het is altijd even zoeken naar de ‘klik’. Onze ervaring is dat publiek met ‘klassieke’ oren ook heel open staat voor zo’n avontuur.”

Maar als het echt iets van en voor het volk is en daarin ook nog eens heel sterk verwerven met de joodse cultuur, is het fascinerend om te zien dat er musici zijn die zich professioneel ermee bezighouden en dat er zo’n groot publiek is dat er enthousiast over is.
Bert Vos: “Maar wij kiezen er ook bewust voor om een band met professionele musici te zijn. Dat is aan de ene kant omdat dit naar buitentoe een kwaliteitswaarborg is, maar ook omdat je er gewoon met je hele hebben en houden voor moet gaan om dit goed te doen. Terwijl we het gesprek voeren zit Gregor (de artistiek leider van de band, red.) waarschijnlijk oude opnamen van wasrollen te beluisteren om die muziek te schrijven en nieuwe inspiratie op te doen. Hij heeft geen joodse achtergrond, maar is wel helemaal van de klezmer gaan houden en houdt zich er nu fanatiek mee bezig.
Ondanks dat er veel studie aan vooraf gaat, is wat het publiek hoort geen uitgearrangeerd concert. Er is veel interactie tussen de bandleden die door elkaar aan te kijken of via iets bijna-telepatisch de melodie van elkaar overnemen. Van tevoren wordt er natuurlijk veel uitgedacht: een programma, de muziek, wat we daar muzikaal mee willen doen. Maar op het moment van een concert is alles vrij. Er is veel ruimte voor spontaniteit en je neemt risico’s. dat is spannend en het gaat ook wel eens mis, maar het levert vooral iets heel puurs en echts op. Dat is waarvan we hopen dat het de mensen raakt.”

Ik zag dat je je voorstudie in Israël hebt afgemaakt Hoe ben je daar verzeild geraakt?
Bert Vos: “Ik had mijn eerste diploma (Docerend Musicus) gehaald en wilde mijn master (Uitvoerend Musicus) graag doen bij Yair Kless, die in Tel Aviv lesgeeft. Ik kreeg daar toen een beurs voor. Als joodse jongen wilde ik ook weten hoe het was om daar te wonen en misschien zelfs langer te blijven. Ik ging alleen voor het master-jaar maar ben uiteindelijk 4 jaar gebleven. Het land is in alle opzichten zo vol rijkdom, ook op het gebied van muziek en cultuur. Er heerst van nature een mentaliteit van alles of niks, een beetje zoals in het Russische muziekonderwijs. Als je in een studeerkamer aan het studeren was kon je er donder op zeggen dat er een juf door de gangen liep die aan de deuren luisterde. Als je het niet goed deed, kwam ze nog binne om commentaar te geven ook.

Ik had toen nog helemaal geen idee van een toekomst in de joodse muziek. Maar de Village Klezmer die wij spelen en die nu in het westen erg populair is kenden ze daar ook helemaal niet. Het is daar een beetje te veel minderheidsmuziek. Ze is namelijk niet trots of stoer, terwijl dat juist emoties zijn waar Israëliërs zich makkelijk mee identificeren. De Village Klezmer is eigenlijk verloren gegaan en is pas in de laatste 30 jaar weer ontdekt. De teloorgang ervan hangt natuurlijk sterk samen met de tweede wereldoorlog. De oorlog heeft de muziek met de spelers doodgemaakt en de mensen die vluchtten en overleefden lieten ook dat stukje cultuur achter zich. Op een gegeven moment leefde de Village Klezmer juist weer op door de jongere generatie die op zoek ging naar zijn ‘roots’. Ze moesten de gevluchte generatie soms smeken om die oude melodieën te zingen; dat zat zo ver weggestopt. In die periode kwam alles langzaam weer boven en ging men in dorpjes, archieven en bibliotheken op zoek naar restanten van die Village Klezmer.”

Wanneer begon die zoektocht voor jou?
Bert Vos: “Eigenlijk werd ik op een dag wakker en was ik verliefd. Ik wilde klezmer! En toen ben ik gaan zoeken naar mensen die dat ook hadden. Zo blijf je een tijdje doorzoeken tot je een groep mensen om je heen hebt die er met hun hele hebben en houden voor gaan. Want er worden veel mensen verliefd, maar niet iedereen gaat er ook van houden.
Natuurlijk kende ik de klezmer al van jongs af aan. Maar de pure, rijke vorm die Village Klezmer is, was er toen nog niet. Het was leuk, het was iets van de joodse cultuur; iets eigens, maar het was niet bijzonder. De grote ommezwaai kwam met het album Jewish Music van Zev Feldman, die de oude klezmer afstofte en dacht: ‘Er moet toch meer zijn?’. De klezmer was bijna dood. Hij maakte dus onderdeel uit van die jonge zoekende generatie, poetste die jazzige en oppervlakkige lagen er vanaf en zette met zijn plaats alles op zijn kop.
Hoe meer je er in raakt, hoe meer jje afvraagt: ‘Wat wil ik nou?’ Wil ik een orkest waar ik één van de vijftien violisten ben? Of wil ik iets bijdragen aan een stroming die nog niet af is, waar iedereen nog volop zoekt en ontwikkelt en waar iedereen elkaar kent?

Hoe is het voor jullie om in Oostzaan te spelen?
Bert Vos: KIOZK heeft een beetje een naam bij musici en impressario’s onder elkaar. Als je op de Dag van de Kamermuziek zo met elkaar staat te kletsen wissel je natuurlijk ervaringen uit over die zaal, waar je nog geen glas water kreeg, of over die sfeervolle kerk met kaarslicht en enthousiaste vrijwilligers die hun passie voor muziek willen delen door een mooie concertreeks op te zetten. Bij KIOZK voel je zorg en aandacht voor musici, muziek en publiek. Dat KIOZK zelfs een verslaggever stuurt om haar publiek nader te informeren over ons en Village Klezmer is daar een mooi voorbeeld van. Dat is ook wel eens anders.

fotobron: De foto is ‘geleend’ van de hyves-pagina van de Shtetl Band Amsterdam: shtetl-klezmerband.hyves.nl

Op 19 november viert Sterrenwacht Vesta haar 40 jarig bestaan. Maar zaterdagochtend was er al een feestje in het gemeentehuis van Oostzaan. Daar werden de heren Jan Bosschieter en Jaap Kuijt benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau. De bijbehorende versierselen werden uitgereikt door burgemeester Paul Möhlmann.

Bosschieter en Kuijt zijn sinds 1976 lid van het bestuur van de Stichting Vesta Sterrenwacht en hebben de afgelopen jaren bergen werk verzet. Zo licht Jan Bosschieter het publiek in heet observatorium voor en regelt hij de donateurszaken. Verder verzamelt hij wetenschappelijk materiaal dat nodig is voor de rondleidingen die altijd op de vrijdagavond worden gegeven in Sterrenwacht Vesta en maakt hij de Vesta-periodiek drukklaar.
Jaap Kuijt is secretaris van de stichting en in die functie een spin in het web. Hij schrijft daarnaast wetenschappelijke artikelen voor het Vestablad. Jaap Kuijt is ook nog jarenlang bestuurslid geweest bij Hockeyvereniging De Kraaien en heeft langjarig de hockeyjeugd begeleid.
Voorzitter van het eerste uur Jan Voet is wat trotst op zijn bestuursleden. Hij was daar zaterdagochtend heel duidelijk over. “Wat er gebeurt op Vesta dat vind je niet overal. Jan Bosschieter heeft zich bij Vesta aangesloten bij de eerste Sterrenkijkdagen. Daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.” Jaap Kuijt kwam bijna 30 jaar lang elke week helemaal uit Heiloo naar de Sterrenwacht. Voet: “Ik kende Jaap al heel wat jaren. Hij was leraar scheikunde aan het Pascal College. Jaap is een uiterst betrouwbare man. Hij schrijft al heel lang voor het Vestablad. Dat moet u niet onderschatten. Die wetenschappelijke artikelen hebben als doel de mensen wat universeler te maken. Dat is hard nodig in deze tijd. Jaap en Jan zien dat in. De artikelen die Jaap in het Vestablad schrijft, die kun je niet zomaar schrijven. Daar is veel voorbereiding voor nodig. Je moet weten wat je schrijft. Als je in de wetenschap fouten maakt is het zo met je gedaan. Je moet je dus breed oriënteren voordat je die artikelen maakt. Ik heb Jaap nog nooit op een fout kunnen betrappen.” Met eenzelfde zorgvuldigheid voerde Kuijt het secretariaat van Vesta. Al die zorgvuldige werkzaamheden waren voldoende aanleiding om Jaap Kuijt voor te dragen voor een onderscheiding.

Jan Voet, ooit hoofdonderwijzer in Oostzaan, had de kinderen van Jan Bosschieter op school. Hij had al snel in de gaten dat Bosschieter een aparte man was. Voet: “Hij houdt misschien niet zo van praten, maar mensen verkijken zich op zijn kwaliteiten. Bosschieter is uitermate oké!” Opa Bosschieter was ook in de zaal en mengde zich direct ondersteunend in de speech van Voet met de mededeling dat Jan een zoon van hem was. Vandaar! Voet: “Jan heeft veel meer in zijn brein dan u zou denken. Het zit goed helder daarboven. En het is ook helemaal niet te verwonderen dat ik hem met alle rust en overtuiging dat ik het observatorium aan hem heb gedelegeerd, zodat hij de bezoekers kan vertellen wat er allemaal aan de sterrenhemel te zien is. Jan is een enorme steunpilaar voor Sterrenwacht Vesta.”

Twee markante bestuursleden werden zaterdag dus gedecoreerd. Voet: “We hebben er ook nog een aantal in de werkgroep die geleid wordt door Hylke Zijlstra.” Verder noemde Voet ook nog de mensen die facilitaire werkzaamheden voor de stichting verrichten. Al die werkzaamheden, zo stelde Jan Voet, hebben tot doel mensen te informeren omtrent het heelal. Waarom dat zo belangrijk is? Voet: “Ach mensen, u komt er allemaal vandaan. Het ijzer in uw bloed, de fosfor in uw hersenen, de calcium in uw botten, magnesium, zink, koper …het zit allemaal uw lijf. Het is afkomstig van supernova explosies in het heelal: Gij zijt geboren uit sterrenstof. Tot sterrenstof zult gij terugkeren!”

Laatste Nieuws
Nieuwscategorieën
Archief