Archive for March, 2011


Afgelopen zaterdag werd Oostzaan opgeschrikt door een wel zeer kernachtige kop in het NHD. Daar zegt de bekende Oostzaanse  kunstenaar en GroenLinkser Jelle Bakker: “We worden gewoon bedonderd” (NHD 26 maart 2011). Bakker die trouw de raadsvergaderingen volgt wilde het nu wel eens zeggen hoe oneerlijk de Oostzaanse politiek haar bevolking tegemoet treedt. Als voorbeeld noemt Bakker de wijze waarop bedrijfsterrein op Skoon wordt toegewezen. Het bedrijf van Piet Boon, Drukkerij van Wijk en Preeker hebben voorrang gekregen. De gewone jongens werden afgewezen. Zegt Jelle Bakker! En hij zegt er nog bewijs voor te hebben ook. Alleen het bewijs wordt niet geleverd. Niet lekker zo’n beschuldiging!

Op wie richt de kritiek van Jelle Bakker zich eigenlijk? Op de nieuwe coalitie van VVD, CDA en PvdA? Of op het vorige college dat uit GroenLinks, PvdA en Gemeentebelangen bestond? Gelet op de bijtende kritiek op de huidige coalitie mag geconcludeerd worden dat Bakker vindt dat VVD/CDA/PvdA de inwoners bedondert.

Laten wij hier even blijven bij de kritiek op de toewijzing van de grond aan bedrijven. Is dat uitsluitend een zaak van dit college geweest? Boon is al enige tijd aan het bouwen. Drukkerij van Wijk draait al zeker een half jaar in het nieuwe pand. De plannen van beide firma’s werden geconcretiseerd ten tijde van de vorige coalitie. Wethouder Rob Monen van GroenLinks ging toen over de grote projecten, waaronder de realisatie van Skoon en Bombraak. Het huidige college heeft vooral geconstateerd dat het moeizaam verloopt met de invulling van de bedrijfsterreinen. Nog niet eens zo lang geleden besloot de gemeenteraad in te stemmen met een voorstel van het huidige college om ook niet-Oostzaanse bedrijven te werven voor Skoon. Kennelijk is het op dit moment niet goed mogelijk om Oostzaanse bedrijven er toe te bewegen te verkassen naar Skoon. Dit vindt zijn oorzaak in de financieel-economische crisis die de wereld in zijn greep houdt. Het niet invullen van Skoon legt een onacceptabele last op de gemeenschap, vandaar dat een raadsmeerderheid met het voorstel van B. en W. instemde. Het ligt in dit verband helemaal niet voor de hand dat de huidige coalitie bedrijfsvestiging op Skoon heeft tegengewerkt. Al helemaal niet als het om Oostzaanse bedrijven gaat.

Kortom, als er al iets niet goed gegaan is in het toewijzingsbeleid dan zal dat dus waarschijnlijk onder verantwoordelijkheid van de vorige coalitie hebben plaatsgevonden. Daarmee ligt het verwijt van Jelle Bakker op het bordje van oud-wethouder Rob Monen (GroenLinks). Het is niet goed voorstelbaar dat GroenLinks in de vorige periode bij de bedrijfsvestiging zoiets als ‘vriendjespolitiek’ heeft bedreven. Voor de andere coalitiepartners geldt eigenlijk wel hetzelfde. Zou de VVD misschien in die raadsperiode het oneens zijn geweest met het voorgestelde beleid? Alle partijen waren het er wel over eens dat een verhuizing van Drukkerij van Wijk naar Skoon in verband met het centrumplan wel zeer gewenst was. Vriendjespolitiek? Van Wijk heeft nog flink moeten onderhandelen om alles rond te krijgen. Dat ging echt niet even achter de borreltafel. Piet Boon heeft een schitterend plan getekend en had een flinke behoefte aan meer ruimte. Op Skoon staat nu een pand dat prachtig is van een internationaal bekend bedrijf. Misschien reden voor trots op zo’n Oostzaanse firma, eerder dan laatdunkend en impliciet dit een ‘grote jongen’ te noemen.

In de wandelgangen van de Oostzaanse politiek is de opmerking van Jelle Bakker hard aangekomen. Gelet op de ondersteunende functie die hij heeft gehad de afgelopen jaren voor de fractie van GroenLinks mag nu wel verwacht worden dat deze partij met een verklaring komt. Als de partij dat nalaat zal de inwoner van Oostzaan denken dat Bakker gelijk had met zijn opmerking. Als GroenLinks dat ook vindt moeten tenminste bewijzen op tafel worden gelegd die de opmerking ‘we worden gewoon bedonderd’ ondersteunen. Anders was dit een ‘cri de coeur’ die mogelijk alleen gebaseerd is op ergernis over het feit dat een andere coalitie aan de touwtjes trekt. Of een ‘cri de guerre’ omdat Jelle Bakker’s uitspraak direct voortvloeit uit de eigen ‘inner circle’. In dat geval mag hij zich misschien ‘bedonderd voelen’, dat hoeft in elk geval niet te gelden voor de overige 9148 inwoners van Oostzaan.

Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd,
En wat me nu na al die jaren nog verwondert,
Dat ik dat nooit vergeten zal al word ik honderd,
Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd

OFC had zondagmiddag tegen Uitgeest het beste van het spel, maar het kwam niet tot scoren. Zelfs niet na rust toen de Oostzaanse ploeg in de favoriete richting voetbalde, namelijk richting kantine. “Wij spelen het liefst in die richting, en niet richting Twiske”, zei Jaap de Vries. Bij de toss kiest de club er meestal voor om de minst geliefde kant op te spelen. Waarschijnlijk in de veronderstelling dat dan na de thee het nog veel beter gaat, immers het publiek krijgt alle goals voor de neus gepresenteerd. Waarom het zondagmiddag niet werkte is ook voor de voorzitter van OFC een groot vraagteken.

Uitgeest speelde zwaar in de verdediging, met één spits, vijf spelers op het middenveld en vier achter. OFC zette daar een veel te traag tempo tegenover, waardoor de aanval niet succesvol van de grond kwam. OFC was wel veel sterker, eigenlijk wel de hele wedstrijd.Er waren wel een paar kansen, onder anderen van Joey Noordenbos en Joey Kooij  maar ze werden niet benut. Uitgeest loerde op de counter en die waren af en toe behoorlijk gevaarlijk. De rust gingen de teams in met 0-0.

Na de thee gooide OFC het tempo een beetje omhoog, waardoor Uitgeest het steeds moeilijker kreeg. Het leek erop dat OFC, met een veel scherpere aanvalstactiek de wedstrijd met een doelpunt naar de hand zou gaan zetten. Toch gebeurde dat niet. De verdediging van Uitgeest was eenvoudig te sterk georganiseerd. Uitgeest reageerde bovendien voortdurend met lange halen richting de OFC-helft, met af en toe levensgevaarlijke counters.

Tot een kwartier voor tijd had het massaal toegelopen publiek nog goede hoop dat OFC de match winnend zou afsluiten. Dan volgt er een dubieuze beslissing van de scheidsrechter. Waar OFC had moeten ingooien na een uitbal, beslist de arbiter dat de inworp voor Uitgeest was. OFC was aan het mekkeren, Joey Kooij kreeg geel en de Oostzaners waren even niet bij de les. Dat was bijzonder dom. Uitgeest staat niet voor niets op de tweede plaats in de Derde Klasse B. Uitgeest gooit fantastisch in en na een meesterlijke Uitgeester omhaal ploft de bal achter Danny Hillegers: 0-1.

OFC gooit na deze tegenvaller er een flinke schep bovenop. Het is een ware stormram op het doel van Uitgeest. Vlak voor het eindsignaal treft een poeier van Joey Kooij de paal. De keeper van Uitgeest weet nog een briljante inzet van Nolano uit de kruising weg te tikken. Na 94 minuten vond de scheidsrechter het wel mooi zo en zag het thuispubliek Uitgeest met drie punten naar huis vertrekken.

“Een onverdiende nederlaag voor OFC, waar een gelijkspel toch zeker op zijn plaats was geweest”, reageert een teleurgestelde Jaap de Vries (voorzitter OFC). Een troost voor OFC: in de hele poule is er maar matig gescoord. Komende zondag krijgt OFC Saenden op bezoek. De Vries: “Dan gaan we maar weer knallen. Die laatste wedstrijden moeten we toch nog wat punten binnenslepen. We gaan er gewoon zes winnen!”

Heren 1 van Compaen speelde zaterdag tegen Kindercentrum/Alterno. Dit team uit Apeldoorn verkeert in de degradatiezone. Compaen was dus meer dan gewaarschuwd. Niemand keek dus verrast op dat Alterno geen zin had zich door de Oostzaners onder de voet te laten lopen. Integendeel, Compaen had een flinke dobber aan haar tegenstander, zelfs zo flink dat de wedstrijd verloren werd met 3-2.

Volgens de coach van Alterno stond er niet zoveel voor Compaen op het spel. “Jullie zijn uit degradatiezorgen”, zei hij tegen teammanager Henk van Veldhuizen nog voor de eerste service was geslagen. Met op dat moment nog 4 wedstrijden te spelen waren er nog 20 punten te winnen of verliezen. Dus voor Van Veldhuizen nog geen gelopen race. Kindercentrum/Alterno was er echt op uit om flink van zich af te bijten. “Dat Alterno ging fanatiek. Er werd enthousiast verdedigd en heel goed aangevallen. Blokkerend had Compaen weinig vat op Alterno. Het team van Alterno is duidelijk de laatste maanden gegroeid.” Leeuwen tegenover je en dan toch gelijk opgaan tot 10-10 is ook weer een knappe prestatie van Compaen. Van Veldhuizen: “Maar dan neemt Alterno een flinke voorsprong tot 17-11. Dat leverde een flinke knak in het zelfvertrouwen van Compaen op. Een voorsprong die niet meer uit handen gegeven wordt. Ook niet als Compaen terug komt tot 23-20.” De eerste set gaat verdiend naar Alterno (25-21). Kindercentrum/Alterno is in de eerste set eigenlijk geen moment in problemen geweest.

In de tweede set weet Compaen wat beter bij te blijven. De spanning ontstaat op het moment dat Compaen uitloopt met 1 tot 2 puntjes verschil. “Compaen krijgt meer grip op de aanval van Alterno. Blokkerend en in het achterveld loopt het nu beter. Lars de Boer en Raymond Nugter hadden een flink aandeel in de de punten van Compaen.” In de slotfase is het bloedstollend: puntje achter, gelijk, puntje voor. Op 22-24 bereikt Compaen setpoint. Bij 23-24 komt Kindercentrum/Alterno aan service, maar de bal wordt in het geserveerd en daardoor gaat de setwinst naar Compaen (23-25) en is er weer evenwicht (1-1 in sets).

“Dat geeft de burger moed”, zegt Van Veldhuizen. Maar dat zonk hem een beetje in de schoenen. Kindercentrum/Alterno is niet van plan plaats te nemen op de slachtbank. “Voor dat we het in de gaten hebben staat Compaen op 11-5 achter! Compaen gaf het in dit stadium van de wedstrijd vooral blokkerend uit handen. Compaen slaagt er niet in om de achterstand in te lopen. De set gaat kansloos verloren en met overmacht naar Kindercentrum/Alterno: 25-19.”

In de vierde set herpakt Compaen zich. De Oostzaners houden voldoende voorsprong op Kindercentrum, steeds een puntje of 3 op voorsprong. Maar dan slaagt Kindercentrum/Alterno er toch weer in om op 19-20 aansluiting te vinden en lijkt het erop dat Compaen opnieuw tegen een problematische slotfase aanloopt. Henk van Veldhuizen: “Gelukkig komt Lars de Boer dan met zijn geweldige service aan de beurt en hij slaat er zo even 3 punten snoeihard in. De vierde set wint Compaen dan toch nog vrij gemakkelijk met 20-25″.  De stand in sets is dan wederom gelijk (2-2).

De vijfde set moet dan de beslissing brengen. Het wordt een bloedstollende set, waarin Compaen even op voorsprong komt, maar op 8-8 maakt Compaen een blokkerend een paar fouten en loopt Kindercentrum/Alterno uit tot 2 punten. “Die voorsprong geeft Kindercentrum/Alterno niet meer uit handen. Wij verliezen de set met het geringst mogelijke verschil: 15-13 en de wedstrijd dus met 3-2.”

Wel een geweldig potje volleybal. Jammer dat Compaen er niet meer uit wisten te slepen, maar dat is ook de verdiensten van Kindercentrum/Alterno. Compaen Heren 1 staat nog altijd op de 8e plek. “De twee puntjes afgelopen zaterdag zijn waarschijnlijk wel heel belangrijk geweest voor Compaen. We staan met nog drie wedstrijden 11 punten voor op de nummer 10. Vanaf die plaats worden promotie- en degradatieduels gespeeld. Het moet wel heel gek lopen willen we die 11 punten verspelen.”

De eerst volgende wedstrijd is thuis tegen Landstede. Aanstaande zaterdag 2 april om 16.30 uur.

Het zonnetje scheen lekker op het midden in woonwijk liggende complex van het bijna 100 jaar oude Swift. Terwijl er op het complex twee nieuwe kunstgrasvelden liggen speelde de strijd tussen de paradepaardjes van de thuisploeg en OSV zich af op een kaal getrapt grasveldje met een harde bodem. OSV leek daarin – vooral voor rust – de betere partij. Maar aan de uiteindelijke uitslag viel dat niet af te lezen.

Bijna vanaf de aftrap kreeg OSV een unieke kans om de score snel te openen. Of het nou kwam doordat de nacht een uurtje korter was geweest of dat men de eigen ogen niet kon geloven zal wel altijd een vraag blijven, maar enkele OSV-aanvallers stonden er bij en keken er naar.
De Grootboys hielden voorlopig het initiatief maar lieten zich rond de tiende minuut geheel verrassen. Uit een onschuldig ogende aanval verdween de bal pardoes en zonder aarzelen met een mooi diagonaal schot in het OSV-doel. Maar dat leek voorlopig niet meer dan een vervelende tegenslag die gemakkelijk te repareren zou zijn. Toch leek het spel van de blauw-zwarten over het algemeen te gehaast en niet nauwkeurig genoeg om echt tot resultaat te kunnen leiden. Totdat Nicky Roele zich na iets meer dan half uur spelen achter een vrijetrap vanaf zo’n 25 meter van het Swift-doel opstelde en daarna de bal fraai in de verre bovenhoek krulde.
Toen Nicky vijf minuten later ongeveer van dezelfde plek het kuststukje probeerde te herhalen wist de doelman ten koste van een hoekschop een tweede treffer te voorkomen.
Terwijl OSV zich herhaaldelijk uitzichtvol rond en in het strafschopgebied van de tegenstander ophield, kwam Swift tot de rust nauwelijks meer in de buurt van het OSV-doel.

In de eerste vijf minuten na rust deden zich voor beide doelen kansen voor. Doelpunten leverde dat echter niet op.

Hierna vond er voorlopig weinig meer voor dat op voetbal leek. Zo gauw de bal werd door een verdediger werd veroverd werd deze in de richting de eigen voorwaartsen geschoten waar dan de verdediger van de andere partij hem weer wist te veroveren die vervolgens weer hetzelfde probeerde.
Voor OSV leken de kansen te keren toen de scheidsrechter van dienst meende één van meest actieve spelers en aanvoerder van Swift een elleboog te zien uitdelen en dat met rood bestrafte. Even gingen toen de gedachten bij de kenners uit naar de met 8-0 gewonnen wedstrijd van de vorige week toen de tegenstander uiteindelijk met 9 man kwam te staan. Die gedachten werden echter snel en wreed verstoord.
Swift leek te besluiten zover mogelijk van het doel te verdedigen en zag daarbij al na enkele minuten kans de OSV-verdediging met een slimme pass op het verkeerde been te zetten. Met een intikkertje werd het zo onstane buitenkansje door één van de gastheren benut.
Met bijna een half uur voor de boeg leek het mogelijk ook dit nog te repareren. Een omzetting in het elftal, dat Nicky Roele nu in een aanvallende rol bracht, moest voor de ommekeer in de wedstrijd zorgen. Hoewel het gehaaste en onnauwkeurige spel de boventoon bleef voeren, deden zich er voor het doel van Swift toch herhaaldelijk doelrijpe kansen lijkende situaties voor. Maar of de keeper toonde niet voor niets in het doel te staan, of een verdediger wist zich nog net op tijd tussen de bal en het doel te wurmen of een OSV-er was te druisterig om tot succes te kunnen komen.
Naar mate het aantal bijna kansen niet werd verzilverd ging er steeds meer overtuiging uit de daden van de OSV-ers tot dat de onvermijdelijk klanken uit de fluit van de goed leidende leidsman klonken die het einde van de wedstrijd inluidden!

Het tweede damesteam van Zaanstad heeft vrijdag korte metten gemaakt met Compaen. Eigenlijk was dat niet een verrassing. Zaanstad is niet voor niets kampioen geworden en met afstand. Met 19 wedstrijden gespeeld is het verschil met de huidige nummer twee in de Regiodivise Dames al 25 punten. Onoverbrugbaar met nog drie speelrondes.

Cadeautjes worden er in de sport niet gegeven. Zaanstad had nog een appeltje te schillen met Compaen, waarvan het eerder in de competitie verloor. Vrijdag was Compaen nog nummer twee en het voelde de druk van Forza en Spaarnestad. Dan zo’n zware wedstrijd tegen Zaanstad. En de Oostzaanse meiden deden het nog niet eens zo slecht. Integendeel, alleen op de beslissende momenten werd het verschil in het voordeel van Zaanstad gemaakt.

Compaen begon de eerste set heel goed en bouwde een voorsprong op van een puntje of vier. “Er werd goed geserveerd en ook aanvallend ging het prima”, analyseert Henk van Veldhuizen. “Pas bij 13-13 weten de dames van Zaanstad langszij te komen. Het gaat gelijk op tot 19-19. Op het beslissende moment neemt Zaanstad dan een voorsprong van drie punten. Tegen zo’n tegenstander is dat moeilijk in te halen.” Dat lukt Compaen niet en de eerste set gaat zo naar Zaanstad met 25-21.

Het verlies in de eerste set werkt door in de tweede set. Van Veldhuizen: “Zaanstad neemt meteen het initiatief en Compaen kijkt snel tegen een achterstand aan. Pas op 10-9 komt de aansluiting. Er volgt dan een periode dat het verdedigend, vooral in het achterveld, veel fouten gemaakt worden loopt Zaanstad weer uit. De voorsprong wordt uitgebouwd tot 20-16.” Tegen het einde van de set kan Compaen toch nog wat terugkomen tot 22-23. Van Veldhuizen: “Op zo’n moment moet je dan eigenlijk weten door te drukken. Maar dan stuit je op de routine en de aanvalskracht van Zaanstad. Ook verdedigend loopt het daar wat beter. Ze winnen de tweede set ook met 25-22.”

“Als je twee sets verliest en je wil de wedstrijd nog winnen dan moet je de laatste drie sets winnen. Tegen zo’n tegenstander is dat een onmogelijke opgave”, stelt Henk van Veldhuizen. Het enige wat de dames van Compaen nog konden proberen is een setje te winnen, want de punten voor de promotieplaats zijn cruciaal. De concurrentie voor die promotie staat zo dicht bij elkaar dat een set winst straks wel eens het heel belangrijk kan zijn. Het zat er alleen vrijdag niet in voor de dames van Compaen. De derde set komt Compaen eerst nog wel even op voorsprong. Als Zaanstad die voorsprong wegpoetst zijn de Oostzaanse dames de draad volledig kwijt en zenuwen doen de rest. Een periode met te veel Compaense fouten geven Zaanstad de gelegenheid flink uit te lopen. Niettemin weten de dames zich toch nog wat te herpakken, want de set mag dan naar Zaanstad gaan, het verschil in punten is bijna identiek als de eerste twee sets: 25-21.

In de laatste set probeert Compaen dan toch nog een setje mee te pikken. “We komen op een puntje of vier voor in de beginfase. Maar van een 8-14 voorsprong komt Compaen dan ineens op een 15-14 achterstand.” Een grandioze inhaalslag van Zaanstad, dat daarmee haar klasse nog eens bevestigt. Die slagkracht breekt de weerstand bij Compaen volledig. De set gaat verloren met 25-19. Zaanstad wint daarmee de wedstrijd met 4-0.

De concurrenten van Compaen deden het goed. Forza won haar wedstrijd tegen Abcoude DS2 met 4-0 en Spaarnestad  zette Dinto DS2 met 1-3 opzij. Door het verlies van Compaen staat Forza Hoogland nu op de tweede plek op slechts één puntje boven Compaen. Spaarnestad staat een puntje achter Compaen. De eerst volgende wedstrijd op 2 april is tegen Forza Hoogland. Dat wordt een allesbeslissende wedstrijd voor Compaen. Wil Compaen uitzicht blijven houden op promotie dan is winst eigenlijk wel een vereiste. De wedstrijd in de sporthal begint om 17.45 uur en de meiden van Compaen kunnen wel wat support gebruiken.

Vanmorgen rond half 11 reikte burgemeester Möhlmann de eerste lenerspassen uit aan de jongste leerlingen van de Noorderschool aan de Haal in Oostzaan. Meteen 18 stuks. Directeur Careline van der Lippe noemde het een feestelijke dag voor de school. En zo is het ook. Er moest wat water door de Roemersloot voordat de bijzondere Biebbus naast de school kan staan. Ooit stond daar de woning van Meester Gans. Tot voor kort was het een venige stukkie, waar de zware trailer met opbouw pardoes in zou wegzakken. Keren op de Haal was ook niet goed mogelijk. Doorrijden over alle ophaalbruggetjes richting Den Ilp is opzich best mogelijk, maar de gemeente zou niet maandelijks willen opdraaien voor de enorme schade die dat zou berokkenen. Het vehicle is namelijk te groot. De gemeenteraad had de oplossing snel voorhanden. Het terrein van Meester Gans werd verhard, zodat de Biebbus daar kon staan en keren.

Vanochtend was het dan zo ver. Een enkele scholier was nog wat zenuwachtig. Want eerst van de ‘burrie’, waarvan het ambtsketen, volgens een Spinderiaanse nakomeling zwaar tegenviel, een lenerspas ontvangen en dan de trap op het blauw/groene gevaarte in. Wat zit er achter die doorzichtige flappen? Maar eenmaal die barriere gepasseerd was daar het boekenparadijs. En ze mochten er meteen vier uitzoeken. Het was kortom een beetje feeest. Na de keuze ging het naar de bovenste verdieping. Door de grote ronde ramen zie je dan je schooltje staan. En de andere kant op heb je een riant uitzicht op de Haal. Computers en boeken wat een oord. Lounchen dat willen ze wel de leerlingen van de Noorderschool. “Maar het is niet de bedoeling dat ze daarboven de hele dag blijven chillen”, zegt Caroline van der Lippe. Tuurlijk niet… er moet ook nog een beetje gelezen worden.

Kinderen lezen steeds minder. Dat had ook de burgemeester gehoord.  Op de Noorderschool in de klas die vanochtend de eerste Biebbus-lenerspas ontving zaten maar twee leerlingen die regelmatig de bibliotheek bezoeken. De voorziening die nu op het ‘Ganzenplein’ staat is daarom fantastisch en geeft de scholieren in elk geval volop de gelegenheid om met echte boeken in aanraking te komen, tenminste een keer per maand op de donderdag staat de bus bij de Noorderschool van 10 tot 16.30 uur.

“Onze schoolbibliotheek is natuurlijk beperkt”, zegt Van der Lippe. “De Biebbus heeft een aanbod van 7000 boeken. Helemaal top.” Het was voor de jonkies nog wat lastig zo’n pasje, maar dat lost zich vanzelf op. Van der Lippe: “Ze krijgen nu een instructie hoe het allemaal werkt. Er is een begeleidster bij. De Biebbus registreert het uitlenen zelf. De kinderen moeten zelf ook de boeken weer terugzetten.” Het is niet de bedoeling dat als de bus naast de school staat anderen van de voorziening gebruik gaan maken. “Nee het is echt voor de school bedoeld.”

Möhlmann: “Ik vond het heel mooi om die 18 pasjes aan de kleuters uit te reiken. En al helemaal om te zien hoe ze naar boven renden om misschien wel te gaan bekijken wat boeken zijn.” De burgemeester is blij dat de raad zo voortvarend heeft besloten om deze oplossing aan te dragen.

Update 25 maar 2011: Careline heet weer …   Van der Lippe!

Hele school in teken van Oostzaanse Cultuurhistorie

Woensdag aan het eind van de middag zo vanaf vijf uur stond OBS De Kweekvijver volledig op z’n kop. Naar schatting een paar honderd ouders en grootouders, leerkrachten en natuurlijk alle leerlingen sloten een aantal weken cultuurhistorisch onderwijs af met een KweekvijverNacht, met een knipoog naar analogie de Museumnacht. Het was niet helemaal donker, maar dat kon de pret niet drukken.

Het cultuurhistorisch project kwam in samenwerking met de Stichting Oudheidkamer Oostzaan tot stand. Ger Muijs, van de oudheidkamer, ontwikkelde drie leskisten die een cruciale rol speelden in het project. “We hebben er werkelijk een schat aan informatie uitgehaald”, zegt Moniek Delorme van De Kweekvijver.  “Het was een Erfgoed á la Carte van de provincie Noord-Holland. Een project waaraan de oudheidkamer meewerkt. In het project kwam Oostzaan niet echt voor,” vertelt Ger Muijs. Hij vond het noodzakelijk dat Oostzaan er wel een aandeel in moest krijgen. Muijs: “Met behulp de handleidingen van Erfgoed á la Carte ben ik aan de slag gegaan voor Oostzaan.” Die betrokkenheid bij het project leverde maarliefst drie leskisten op: “Mensen van vroeger, Gebouwenvan vroeger en Spullen van Vroeger. De eerste kist is voor de bovenbouw (groepen 6, 7 en 8); de tweede leskist is bedoeld voor de groepen 5 en 6 en de laatste leskist de groepen 3 en 4.” Voor de kleuters was er niet direct iets beschikbaar. Maar de kleuterleidster is wezen kijken bij de oudheidkamer en heefte en selectie gemaakt van zaken die zij kon gebruiken in het kader van het project op De Kweekvijver.

De hele school is gedurende de maand maart met het erfgoedproject bezig geweest. Moniek Delorme: “De kinderen op de basisschool moeten in bepaalde vakken leskrijgen. Daarvoor zijn leerdoelen vastgesteld. Voor kunst en cultuur is erfgoed één van de leerdoelen. Dat betekent dat leerlingen in hun schoolloopbaan tenminste één keer goed aangeboden hebben gekregen.”  Hoe werkt zo’n leskist, wat halen ze eruit en hoe behandelen de docenten het materiaal? Delorme: “In principe bekijk je wat bij je groep past. Het was geen enkele probleem om daar drie weken, naast de andere vakken, mee te vullen. Aanvankelijk dachten we ‘een project over erfgoed is dat niet wat stoffig?’ Maar als je ziet hoeveel lol de kinderen er in hebben gehad, dat is enorm. Er waren zelfs leerlingen die reageerden dat dit het leukste project op school is wat ze hebben gehad.” Zelfs de directeur was enthousiast ;-)

Waarschijnlijk is de crux dat kinderen leren over hun eigen leefomgeving. Delorme: “Je leert over dingen waar je niets van weet, maar waar je wel elke dag langs loopt. Bijvoorbeeld, waarom zijn de huizen langs sloten aan de achterkant ‘plat’? Als niemand je dat vertelt heb je geen idee. Maar de oudheidkamer maakt dan duidelijk dat het vaarboerderijen zijn en dan wordt het ineens allemaal duidelijk en gaat het voor leerlingen leven.” Ger Muijs: “Het is niet alleen voor de kinderen interessant. Ouders weten het ook niet altijd en komen het aan de weet via hun kinderen. Dat is eigenlijk een belangrijke achtergrond.”

Het werken met erfgoed-leskisten is niet eerder gedaan door de oudheidkamer, niet in relatie tot onderwijs althans. “Het is een experiment”, vertelt Muijs. “Het is ook voor het eerst dat de leskisten, alle drie tegelijk, worden gebruikt. Er is ook nog een archeologie-leskist. Maar die ligt nog even te wachten op gebruik.” Natuurlijk hoopt de oudheidkamer dat andere scholen ook gebruik gaan maken van de leskisten.

Skaithoisies
Siem Meijn was een van de gelegenheidsdocenten van de oudheidkamer die leerlingen invoerde in het Oostzaans cultureel erfgoed. Meijn: “Dat was werkelijk fantastisch om te doen. En weet je, die kinderen hebben geen slot op de mond. Ze vragen je het hemd van het lijf. Af en toe zelfs vragen waarbij ik eerst even met de juf moest overleggen of ik daar een open antwoord op kon geven.”  Oh ja,… Oostzaanse kids kunnen toch alles wel aan? Meijn: “Nou,… ja dat klopt wel, maar het moet natuurlijk allemaal wel pedagogisch verantwoord zijn.” Wat voor vragen dan? Meijn: “Bijvoorbeeld als ze vroegen hoe Oostzaners vroeger naar de WC gingen. Nou dan keek ik even de juf aan en dan mocht ik gewoon ‘schijthuis’ zeggen. Het woord leidde tot enorm veel kabaal, want dat vonden ze natuurlijk prachtig. Het kostte wel even vijf minuten voor we weer verder konden.”

Elke klas z’n eigen museum
Het project kreeg zijn finale dus in een museumnacht. Dat betekende dat elke groep, zeg maar elke klas zijn eigen museumpje in het klaslokaal organiseerde. Alle lokalen waren voor dit doel in gebruik en in de aula was nog een restaurantje ingericht en Moni Hendrickx van Stichting Small Change verkocht ondermeer kaarten. De opbrengst is bestemd voor een hele serie plannen om jongeren in Mbekweni te helpen bij hun ontwikkeling (zie apart artikel hierover).

Beluister hieronder een aantal interviews
Beeld van een Dorp-verslaggever Dré Prijs sprak met een paar kinderen en hun ouders over de KweekvijverNacht en verder met Siem Meijn die namens de oudheidkamer een les heeft gegeven op De Kweekvijver.

Leerlingen en hun ouders

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Siem Meijn over het lesgeven

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Tijdens de KweekvijverNacht die woensdagavond werd georganiseerd kreeg Stichting Small Change de gelegenheid om aandacht te vragen voor haar werkzaamheden in Zuid-Afrika. Gelijktijdig werden er wat spulletjes, vooral kaarten, verkocht. De opbrengst is vanzelfsprekend voor de stichting. Monic Hendrickx, bekend van haar rol in de televisieserie Stellenbosch, is het gezicht van ‘Small Change’. 

Small Change wil een bijdrage leveren aan de verbetering van de levensomstandigheden en het toekomstperspectief van kinderen in Mbekweni Zuid-Afrika.  Monic Hendrickx: “Toen wij in Zuid-Afrika waren voor de serie, heb ik een project leren kennen waarin ze kinderen in een township van de straat hielden en ze bijvoorbeeld danslessen gaven. Op een liefdevolle manier gaan ze met de kinderen om. Ze hebben wel de energie, maar niet het geld om dat te doen.” Daarom richtte Hendrickx de stichting Small Change op, om fondsen te werven voor het initiatief. Het gaat om het township Mbekweni en om de Lukhanyo Youth Development Organisation . Monic Hendrickx: “We hebben daar ook een theaterproject gedaan. Een ingenieur uit Utrecht wilde dat tijdens een sabbatical samen met de kinderen van Mbekweni opzetten. Hij heeft dat ook gedaan en ze hebben overal gespeeld. Nu hebben ze zelfs een dramagroep, twee koren en een dansgroep.  Ze treden gemiddeld drie keer per maand op. Daarmee kunnen ze ook zelf weer wat geld genereren.”

Ongelooflijk belangrijk om deze kinderen te helpen. De kinderen van Mbekweni leven vaak in armoede, worden vaak geconfronteerd met geweld, criminaliteit, drank en drugsgebruik in hun leefomgeving. Aids is bovendien een veel voorkomende ziekte. Al op heel jonge leeftijd krijgen kinderen met deze problemen te maken. Monic Hendrickx zag tijdens haar verblijf in Zuid-Afrika met eigen ogen hoe moeilijk deze omstandigheden voor jonge kinderen zijn en hoe weinig kansen er voor kinderen zijn. Daarom zijn initiatieven als dat van de Lukhanyo Youth Development Organisation cruciaal, omdat ze kinderen een perspectief bieden op een andere toekomst en bovendien bescherming verlenen tegen het straatleven.

Small Change heeft ook geld en energie gestoken in voedselprojecten in het township en zorgt voor het transport om de dansgroep naar voorstellingen te brengen. “We willen nu vooral dingen ondersteunen waarmee kinderen straks zelf dus geld kunnen genereren. Zo hebben we bijvoorbeeld bij de organisatie de keuken opgeknapt. Ze kunnen dan zelf de catering gaan verzorgen, bijvoorbeeld bij begrafenissen en daarmee wat geld verdienen.” Ondanks dat de scheiding tussen de witte en zwarte wereld nog altijd een feit is in Zuid-Afrika, onstaat er nu toch ook wel steun in Zuid-Afrika zelf voor dit soort initiatieven vertelt Monic Hendrickx.

Zuid-Afrika zucht ook onder de internationale crisis. Daardoor lijkt een nieuw soort apartheid te ontstaan. Hendrickx: “Het is een beetje hoe zwarter – hoe armer. Je hebt arme en rijken, daar is niet veel aan te doen. De raciale apartheid is nu ‘vervangen’ door een economische apartheid. “ Het blijft niet tot de zwarte bevolking beperkt. Er is intussen ook een vrij grote blanke groep die aan de onderkant van de Zuid-Afrikaanse samenleving leeft. “Zuid-Afrika had natuurlijk het WK-voetbal, maar kreeg weinig kans van de FIFA om daar van mee te profiteren. Zuid-Afrikanen mochten niets verkopen met ‘world-cup’ erop. De FIFA pikte alles in.”

Monic Hendrickx is heel erg in haar nopjes met de mogelijkheid die De Kweekvijver haar aanbood om support in Oostzaan te winnen voor Stichting Small Change.  Hendrickx: “Het is heel lief dat de school mij dit laat doen. Vorig jaar hebben we een theaterproject gehad en hebben we bijna 3000 euro verzameld voor Small Change. We hebben ook al sportkleding naar Mbekweni gestuurd. Heel leuk, vooral als je nagaat dat daar nu kinderen in kleding van De Kweekvijver sporten. Verder hebben we een meisje een computercursus gegeven, met als doel dat zij kinderen wegwijs kan maken op computers.  Zo kunnen we tussen de kinderen daar en de kinderen hier de communicatie opgang brengen. Daar leren ze (aan beide kanten overigens) ontzettend veel van.”

Bijzonder bevredigend
Monic Hendrickx vindt de resultaten tot nu toe bijzonder bevredigend. “Kijk ik  was toen in de positie om het voor mekaar te boksen. Ik had me altijd al eens sterk willen maken voor een project. Als het dan gelukt is en zo’n 300 kinderen per week gewoon een goede maaltijd krijgen, ja dan is dat natuurlijk fantastisch.”

Meer informatie:
www.small-change.nl

Giro: 1776

…een kleine verandering kan wel heel veel betekenen. Daarom heten wij ‘Small Change’!

“Voorzitter, ik vind dat u moet ingrijpen. Dit kan echt niet!” Zo reageerde Tine Schaafsma fractievoorzitter van de VVD nadat Arjen Ronner van GroenLinks vanuit de heup met scherp op Teun Flens schoot. Verbaal wel te verstaan, want het blijft netjes in de raad van Oostzaan. De voorzitter reageerde traag, waarschijnlijk volledig verrast. Voor ze in de gaten had wat er aan de hand was, had Ronner Spreuken 23 vers 9 geciteerd uit  “…het boek dat de heer Flens zo goed kent.”

Wat was er aan de hand? Arjen Ronner was gebelgd door een opmerking van Teun Flens tijdens de informatieronde die vorige week maandag werd gehouden. Daar stond toen de verlening van een ontheffing op het ingezetenschap wethouders op de agenda. Namens GroenLinks had Ronner wethouder Jan van Run gevraagd de bijzondere omstandigheden waarop hij een beroep deed om nog een jaartje ontheffing te krijgen met stukken te onderbouwen. Van Run heeft vorige week in een brief aangegeven dat hij graag wil verhuizen, maar de hypotheek heeft hij nog niet rond en dat schijnt ook nog lastig te zijn. Ronner wil de brief graag aan de feiten toetsen. Een raadslid mag dat vragen. Van Run vond het in elk geval geen probleem. Teun Flens echter wel. Die zag in het verzoek van GroenLinks een motie van wantrouwen aan het adres van Jan van Run. Ronner was over die opmerking ‘pissed’, maar kreeg geen gelegenheid meteen van zich af te bijten. In de informatieronde mogen namelijk slechts vragen gesteld worden. Er is geen ruimte voor debat. Dus GroenLinks moest haar ergernis nog een weekje opzouten. Tot maandagavond 21 maart tijdens de politieke ronde het debat over de ontheffingen plaatsvond.

Intussen heeft Arjen Ronner de hele bijbel afgestruind op bruikbare spreuken. Hij vond Spreuken 23 vers 9: “Spreek niet tegen een dwaas, hij veracht jouw verstandige woorden.” En of dat nog niet genoeg was citeerde de GroenLinkser een artikel van Rik Trofs uit de Trouw van afgelopen zaterdag: “Wie door een idioot verbaal in de grond wordt geboord mag dat beschouwen als een compliment. Hij doet dat omdat hij vreest zelf ongelijk te hebben.” Teun Flens reageerde niet, maar Schaafsma vond het wel genoeg zo.

Arjen Ronner in een verduidelijking na alle commotie: “Mijn intentie vorige week was een kwestie van feitenonderzoek. Als iemand iets aangeeft (de wethouder, red.) dan wil je dat graag beoordelen. Op het moment dat de heer Flens dan onder uit de zak komt dat dit een motie van wantrouwen is tegen de wethouder dan is dat een aantasting van mijn integriteit. Vandaar dat ik mijn woorden net op die manier heb geuit.”

Honi soit qui mal y pense… was misschien genoeg geweest. Al schijnt dat iets te maken te hebben met kousenbanden.

“We stond stijf van verbazing”, zegt een verraste Henk van Veldhuizen nadat heren 1 van Compaen Olhaco uit Trasselt een ongelooflijke Oostzaanse poep heeft laten ruiken. Slechts 1 (één!!) set nam de kandidaat voor het kampioenschap mee naar huis.  Vorige week verloor Compaen nog van Keistad. De ploeg uit Amersfoort had een enorme dobber aan de Oostzaners. Een kentering in spelopvatting en aanvalslust was toen al te merken. Tegen Olhaco zet dat ineens ongelooflijk stevig door. Scherp, fris, aanvalslustig, duidelijk een team dat zin had om aan zo’n stevige tegenstander eens te laten merken dat Compaen in de 1e divisie A thuis hoort.  “Dank u wel”, zal de trainer van Olhaco gedacht hebben. Want zijn team staat nu ineens op een weinig comfortabele achterstand van Rivo Rijssen. Probeer dat nog maar eens goed te maken. Een lelijke tegenvaller natuurlijk, maar voor Compaen is dat verder niet zo relevant. Dat heeft de middenmoot dit jaar als overlevingsdoel en als het even kan wegblijven uit de zone die bestemd is voor teams die belangstelling hebben voor promotie- en degradatieduels. Teammanager Henk van Veldhuizen kort dat altijd af tot ‘P&D-duels’. Kennelijk is het zo’n akelig vooruitzicht dat met het gebruik van de ‘afko’ de duivel niet in verleiding wordt gebracht. P&D-duels willen we namelijk niet. Simpel! Als Compaen zo blijft spelen (waarom niet?) dan worden de doelstellingen wel gehaald.

Een prachtige wedstrijd dus tegen Olhaco. De eerste set zetten ‘onze’ heren die van Olhaco meteen onder stevige druk. Sandor Rieuwers had gekozen voor routine in de basisopstelling. Nils Augustijn stond er in en – ook heel belangrijk -Michiel Majoor was na een korte ziekte weer helemaal fit en kon voluit gaan. Van Veldhuizen: “We kwamen in de eerste set meteen op 6-3 voor. Er volgt dan een iets mindere periode en Olhaco sluit dan aan en komt op een kleine voorsprong.” Het geheim van Olhaco is de aanval, die is gigantisch goed. Lengte voor het net. Blokkerend moeilijk te stoppen als ze goed worden aangespeeld. Toch kunnen ze niet doorzetten in die eerste set. Van Veldhuizen: “Het gaat eigenlijk gelijk op. Naarmate de set vordert komt Compaen steeds beter in de wedstrijd. Dat we bij konden blijven bij Olhaco gaf ook heel veel zelfvertrouwen. Compaen komt op 16-14 en weet die twee puntjes voorsprong enige tijd vast te houden.” Hier deed ook de kwaliteit van Raymond Nugter zich gelden. Vrijwel elke bal die hij lekker kreeg aangespeeld sloeg hij onhoudbaar in het Olhacoveld. “Door dat stabiele spel van Raymond konden Lars de Boer en Michiel Majoor wat ontlast worden. Daardoor kwam er meer variatie in de aanval omdat er meer mogelijkheden ontstonden voor de spelverdeler om aan te spelen.” Voor Olhaco werd het lastig om de aanval in te schatten. Blokkerend gingen ze daardoor met regelmaat de mist in.  Niettemin weet Olhaco heel dichtbij te komen. “Op 24-20 hebben wij de eerste mogelijkheid om de set uit te maken. Opnieuw Raymond Nugter (de diagonaalspeler) slaat de bal onhoudbaar in het Olhacoveld.” Tot ieders verrassing pikt Compaen zomaar de eerst set in (25-20).

Een psychologisch dreuntje voor het ervaren Olhaco dat ook nog in de tweede set doorwerkte. Van Veldhuizen: “Eerst staat Olhaco nog wat voor. Op 7-7 komt Michiel Majoor aan service. Die slaat in drie services maar liefst 2 aces (rechtstreekse punten, red). Compaen komt dan op 10-7.” Compaen weet de voorsprong te behouden. Lars de Boer aan service op 13-11 en die serveert zo maar even door tot 17-11. “Nou ja, dat was eigenlijk de break in de tweede set. En het gaat maar door. Naar 19-12.” Olhaco kan het niet meer bijbenen. Compaen wint deze set heel gemakkelijk met 25-18.” Wie was ook weer de kampioenskandidaat. 2-0 Voor Compaen. Een overwinning gloort achter de horizon.

Coach Rieuwers handhaaft de opstelling in de derde set en dat is natuurlijk een verstandige beslissing. Hij zal gedacht hebben: ‘Never change a winning team’. “De spelers die aan de kant zaten hadden er alle begrip voor. Ze leefden heel erg met de wedstrijd mee en moedigden hun teamgenoten in het veld aan.” Dat is wel eens anders geweest. Ook hier is duidelijk dat er bij Compaen heren het een en ander is gekanteld. Van Veldhuizen: “Teamspirit was zaterdag ons sterkste punt!”

Olhaco weet Compaen in de derde set bij te houden tot 8-7. Op service van Lars de Boer wordt de afstand ten opzichte van Olhaco groter. “In deze set is Compaen geen moment in problemen. Olhaco wordt werkelijk weggespeeld. In 17 minuten winnen we de derde set met 25-17″, zegt een altijd enthousiaste teammanager. In sets dus 3-0. De buit is binnen.

De verdediging van Compaen draaide deze wedstrijd eigenlijk voor het eerst in tijden weer eens fantastisch. Voor een deel is dat het werk van Michiel Majoor die de defensie goed wist te organiseren. De taken waren goed verdeeld. Misverstanden waren er bijna niet. Daardoor kon libero Francois Roskam excelleren. “Roskam heeft zaterdag zijn beste wedstrijd van dit seizoen gespeeld”, zegt Van Veldhuizen. Maar in de vierde set was het toch wel een beetje gedaan met de concentratie. De wedstrijd was gewonnen met 3-0 en niet van zo maar een tegenstander. Er sluipt een beetje gemakzucht in het team. Olhaco profiteert daarvan, natuurlijk ook omdat elke set in het volleybal telt en de achterstand ten opzichte van Rivo Rijssen niet te groot mocht worden. Olhaco pakt de vierde set met 18-25. Zo wordt de eindstand 3-1.

Aanstaande zaterdag moet Compaen naar Kindercentrum heren 1, de nummer 11. Een team dat in degradatiegevaar verkeert en daarom misschien een veel gevaarlijker tegenstander dan Olhaco.

…we lieten ons volkomen overdonderen. Dat is de hele competitie nog niet gebeurd (trainer Olhaco)

Laatste Nieuws
Agenda
Nieuwscategorieën
Archief