Archive for February, 2011

En weer is het OKV niet gelukt om na een uitwedstrijd zegevierend naar huis te gaan. Dit keer ging ALO uit de hofstad met de punten aan de haal. Maar wat scheelde het helemaal: 13-12 en dat ook nog in de allerlaatste minuut van de wedstrijd en op een moment dat OKV een goede inhaalrace zegevierend leek te gaan afsluiten. Dubbel balen, zeker nu de overlevingskansen van OKV in de poule steeds kleiner worden en afhankelijk worden van de missers van andere degradatiekandidaten.

Dan te bedenken dat OKV helemaal niet slecht speelde. In de startfase gaf het Oostzaanse team even een visitekaartje af, nam het initiatief en stond snel op een kleine voorsprong. De hofstedelingen waren niet uit het veld geslagen, maar kwamen rap terug, waarna beide teams elkaar in evenwicht hielden. Tot de rust. De stand was toen 6 – 6. “Nou niks aan de hand natuurlijk. Dit gaf een goed perspectief voor de tweede helft”, zegt oud-voorzitter Wim de Graaf.

De thee was nog maar amper vergeten of ALO ging fel de strijd aan en liep in zeer korte tijd uit tot een voorsprong van 9 – 6. De Graaf:  “De schrik zat er toen echt wel even in.” Om de schade te beperken wisselt de coach Koen Daamen voor Edwin Wals. Marcel Buys komt er in voor Robin Witbaard. Dat maakt meteen wel verschil. Er is meer effectieve aanvalskracht. Wals scoort meteen, verkleint te voorsprong van ALO. Ondanks meer pit in het team duurt het toch nog tot 11-11 als OKV dankzij een afstandschot van Buys weer op gelijke hoogte komt. De laatste minuten van de wedstrijd worden dan bloedstollend. ALO pakt weer een voorsprong en Edwin Wals scoort de gelijkmaker. Het lijkt er dan op dat OKV toch nog de victorie ruikt, maar die droom wordt aan barrels gegooid door ALO: 13-12.

“Gauw vergeten”, zegt Wim de Graaf een beetje met de pest in. Dat zal niet makkelijk gaan, want komend weekeinde staat OKV thuis opnieuw tegenover ALO.  De zondag gespeelde wedstrijd betrof namelijk een inhaalpartij. OKV kan het zich niet veroorloven opnieuw te verliezen. Gelijkspelen tegen ALO aanstaande zondag is ook geen optie. ALO is wel voldoende geanalyseerd in Den Haag. De lange afstandsschoten moeten er aanstaande zondag gewoon allemaal in. Je mag dan wel de Oostzaanse blues hebben (zoals trainer Fred Baar in het NHD zegt: “hard werken, weinig verdienen”), daar  kom je er in deze competitie niet mee. Als die ‘Houdini-Act’ er niet komt tegen ALO, wordt het lot van OKV sterk afhankelijk gemaakt van wat andere concurrenten voor de onderste positie gaan doen de komende weken. Misschien kan een stevige ondersteuning van het Oostzaanse publiek OKV helpen.

Een elftal in het veld, een hand vol reserves en wat begeleiders in de dug-out, een paar trotse vaders van spelers langs de lijn, enkele supertrouwe supporters achter het raam van de kantine van AGB en een internet- en radioverslaggever met hoed en een verregend aantekenboekje aan de kant vormden de inbreng van de zijde van OSV bij de wedstrijd AGB – OSV. De letters AGB die staan in het Turks voor: Amsterdamse verenigde jongeren.

De bal rolde nog maar net over het ondanks de gestaag neervallende regen goed bespeelbaar veld of Benno de Vries had al de 1-0 op zijn schoen. Hij hoefde de bal alleen nog maar langs de op de grond zittende doelman te schuiven om de schaars aanwezige OSV-ers te doen juichen. Het lukte hem niet.
Voor de wedstrijd tien munten oud was lag de bal echter wel achter de doelman van de thuisclub. Vanuit een niet al te gemakkelijke hoek zag Benno nu wel kans om te scoren (0-1). Enkele minuut later was het weer de verdienste van Benno bij een afgemeten voorzet van Marciano Nonneman op de juiste plaats te staan. Alleen voor het doel schoot hij de bal echter jammerlijk naast.
Ook na deze teleurstellingen bleef OSV de betere ploeg en regen zich de kansen op doelpunten aaneen. Maar of er zat een AGB-been in de weg of de OSV-ers mistten de rust en de precisie om de dik verdiende voorsprong verder uit te bouwen.
De gastheren zaten overigens ook niet stil. Vaak werd geprobeerd met fysieke krachten het spel van OSV te ontregelen en zelf het initiatief te bemachtigen. Lang leek het er op dat de in twee talen gecoachte thuisploeg geen vuist zou kunnen maken. Tot dat tien minuten voor de rust uit een onschuldig ogende situatie de bal toch over grond langs de grabbelende handen van de OSV-doelman in de uiterste benedenhoek verdween (1-1). Hoewel OSV nog wel kansen kreeg in de gelijke stand verandering te brengen werd er voor rust niet meer gescoord.

Met de wind en soms striemende regen tegen trokken de Grootmannen – nu in reservetenue gestoken – opnieuw te aanval. Dat leidde in de tiende minuut opnieuw tot een dik verdiende voorsprong. Het wachten leek op meer. OSV bleef aanvallend voetballen maar de tegenstoten van AGB zagen er soms dreigend uit. Met nog een klein half uur te gaan slaagden de AGB-ers er zowaar in de partijen weer op gelijke voet te brengen. Een welgemikt schot deed de bal onbereikbaar voor doelman Arjan in de bovenhoek zeilen.
Meer en meer werd het duidelijk dat de wedstrijd veel van de OSV-spelers had gevraagd terwijl de spelers van de thuisclub schenen te ruiken dat er meer mogelijk was.
Met nog een minuut of twintig te spelen kregen de OSV-ers de genadeklap. Bij weer een AGB-aanval stond een speler meer dan ver buitenspel. De vlag van de OSV-assistent van de leidsman ging dan ook terecht de hoogte in. Vanaf ongeveer de middenstip dacht de scheidsrechter te kunnen zien dat het een onterecht vlagsignaal was en noteerde stoïcijns dat AGB voor de derde keer scoorde.
Hoewel OSV er nog veel aan wilde doen om minimaal toch nog een punt mee naar huis te kunnen nemen, was het al snel duidelijk dat dit vergeefse moeite was.
Nat, koud en bovenal teleurgesteld zochten spelers, begeleiders en aanhang de warmte en droogte op, met achterlating van een aantal verwaaide paraplu’s.

Meer info

Voor de uitslagen en stand in de vierde klasse d:  zie sportstanden

Net als in Amsterdam op 25 februari is vandaag in Zaandam op de Wilhelminabrug de Februaristaking herdacht die nu al weer 70 jaar geleden werd georganiseerd om de Duitse bezetter duidelijk te maken dat ze met hun poten van de Joodse Nederlanders moesten afblijven. Tienduizenden arbeiders gingen, aangespoord door de Communistische Partij Nederland de straat op. De staking bleef niet beperkt tot Amsterdam, maar verspreide zich in rap tempo door de hele regio.  “Staakt Staakt Staakt!!!” was het credo. En dat gebeurde dan ook, in Amsterdam, de Zaanstreek, Haarlem, Hilversum, Weesp, Velsen en Utrecht.  Het openbaar vervoer werd stilgelegd,  gemeentelijke diensten legden het werk neer,  net als in de scheepsbouw, de metaalbedrijven en de grootwinkelbedrijven. Veel winkels en kantoren gingen dicht. 

De stakingen waren niet alleen een reactie op de acties van de bezetter, maar ook op het anti-semitisme van de NSB, die vooral tot uiting kwam in provocaties in wijken waar joden woonden. Overal werden plakkaten bevestigd met ‘Joden niet gewenscht’. Het ging van kwaad tot erger.  De Duitsers bepaalden dat joden zich moesten melden om zich te laten registreren.  Intussen sloeg de WA marktkramen en winkels aan gort en werden joden mishandeld. Joodse jongens verzetten zich tegen de WA begin februari  1941. De Februaristaking van 25 februari had nog een voorloper, namelijk die van maandag 17 februari  1941. Toen  legden de arbeiders van de Nederlandse Scheepbouw Maatschappij het werk neer omdat ze het niet eens waren met de door loting bepaalde tewerkstelling in Duitsland van ongehuwde collega’s.  Deze actie sloeg over naar de andere scheepswerven.  Twee dagen later bestormde de Grüne Polizei  IJssalon Koco in de Van Woustraat. De salon werd door joodse vluchtelingen gerund. Ze gaven zich niet zonder slag of stoot over, maar naar verluid werden de manschappen van de GP bespoten met ammoniak.  Enkele dagen later vinden wraakacties plaats in de jodenbuurt. Joodse mannen worden naar het Jonas Daniël Meijerplein geslagen en 427 worden meegenomen en naar Buchenwald en Mauthausen gedeporteerd. Geen van de mannen keert terug naar Amsterdam.

De wraakacties van de Grüne Polizei is de directe aanleiding voor de Februaristaking. De staking werd met bruut geweld neergeslagen.

Moed

Burgemeester Paul Möhlmann  (Oostzaan) sprak dit jaar namens de Zaangemeenten tijdens de herdenking van de Februaristaking in Zaandam. Möhlmann:  “Zeventig jaar na dato heeft de verzetsdaad nog steeds niet aan betekenis ingeboet. Mensen beseffen dat discriminatie en het tegen elkaar opzetten van bevolkingsgroepen tot ontwrichting van de samenleving leidt. Waakzaamheid is geboden als racisme en onverdraagzaamheid de kop opsteken.” 

De Oostzaanse burgervader trok een parallel tussen de Februaristaking van 1941 en het burgerverzet in de Arabische landen op dit moment.  “Ook vandaag hebben mensen op verschillende plekken in de wereld de moed om in opstand te komen tegen onderdrukkende regimes. We hebben allemaal de beelden gezien van de protesten in Tunesië, Egypte en Libië.  Landen waar burgers in opstand zijn gekomen.”  Volgens Möhlmann zijn er een aantal ingrediënten nodig voor een samenleving om in opstand te kunnen komen tegen een onderdrukker.  “Dat zijn sociale netwerken en moed.” Met name de sociale media spelen een belangrijke rol in de landen waar nu sprake is van revoltes. Möhlmann: “Facebook en Twitter bijvoorbeeld. Met name studenten in deze landen gebruiken die digitale netwerken om elkaar te mobiliseren om in opstand te komen.” Zeventig jaar geleden waren die digitale mogelijkheden er natuurlijk niet. “Maar de fysieke sociale netwerken waren er weldegelijk. Misschien ging het niet zo snel als vandaag, het was wel net zo effectief.”

De andere ingrediënt voor een opstand is volgens Möhlmann ‘moed’:  “Er is verschrikkelijk veel moed voor nodig om in opstand te komen tegen een onderdrukkend regiem en te zeggen ‘we pikken het niet langer’. We zien het in Noord-Afrika en met name in een land als Libië met een leider als Khadafi. Vele honderden, misschien wel duizenden mensen vinden de dood door de stuiptrekkingen van een dictator. Ook de duizenden mensen in de Zaanstreek hadden destijds de moed om in opstand te komen. Ze waren zich bewust van de gevaren die dat met zich meebracht. Ook toen werd er een hoge prijs voor betaald. De staking werd met bruut geweld neergeslagen. Ondanks dat hadden de mensen moed om ondergronds, met gevaar voor eigen leven, verzet te plegen tegen de dictatuur van de Duitsers.”

Zeventig jaar geleden vond de Februaristaking plaats. “Dat is niet alleen een historisch feit”, zegt Möhlmann. “Discriminatie en schending van de mensenrechten zijn nog altijd niet uitgebannen. De strijd is nog niet gestreden.”

Fotobron

De foto’s boven het artikel zijn gemaakt door Lammert Melk

Vanmiddag werd door Cox Habbema, voormalig directeur van de Amsterdamse Stadsschouwburg, maar bij het grote publiek vooral bekend als actrice, schrijfster en programmamaker bij de radio, de fototentoonstelling van Oostzaner Dick Muntjewerff geopend. Dat gebeurde in het Weefhuis te Zaandijk.

Het is weer enige tijd geleden dat Muntjewerff een expositie heeft ingericht.  De expositie heeft als titel  ‘Oostduits Land van Tijdscherven’.  “In het Oosten van Duitsland zie je veel sterker dan in andere delen van dat land verschillende tijden door elkaar heenlopen. En die tijdvakken zijn ook nog heel erg herkenbaar ook”, vertelde Dick Muntjewerff onlangs in het Radio9 programma ‘KunstGrepen’.  “Dat komt vooral omdat na de Tweede Wereldoorlog er een lange periode van communisme heeft bestaan. In de periode van de DDR werd veel gedaan om de nazitijd herkenbaar te houden om je er tegen te kunnen afzetten. Die oude vijand wilde men in herinnering houden. Je komt in Oost-Duitsland veel uit die tijd tegen.”

Zo trof Dick Muntjewerff wel eens gebouwen aan die ‘eyecatchers’ waren. “Van die gebouwen waarvan je dan verwacht dat er iets belangrijks in gevestigd is. Maar dat bleek dan een oud hoofdkantoor te zijn geweest van de Gestapo.”

Muntjewerff heeft als historicus vooral belangstelling voor de oorlogsperiode,  de periode erna, toen in het communistische Oost-Duitsland bijvoorbeeld de Stasi actief was, maar zeker ook voor de periode die volgde na de val van de muur.  Op de expositie is bijvoorbeeld een kaart van Berlijn te zien die Muntjewerff vond in een atlas op een marktje in Berlijn. De kaart dateert uit 1961 toen er Berlijn nog geen muur stond.

Dick Muntjewerff komt al vanaf 1983 in Oost-Duitsland. “Het was wel een gekke ervaring daar bij die grensovergang HelmstedtMarienborn met  die betonnen sluizen. Een plek van pure intimidatie. Het mooie is dat ze die plek in stand hebben gehouden na het afschaffen van de Duitse tweedeling. Je kunt het dus nog altijd bekijken en dat heb ik dan ook gedaan. “ 

Tussen 2004 en 2010 heeft Muntjewerff de voormalige DDR bereisd en gefotografeerd.  “Je ziet dat er veel Westers kapitaal in het oosten van Duitsland is geïnvesteerd, want het was wel een failliete boedel. De veranderingen zijn betrekkelijk. In de grotere steden en economische centra is veel veranderd. Maar kom je een kilometer buiten die centra of op het platteland dan is het echt nog het oosten van Duitsland.”

Muntjewerff heeft zijn expositie in het Weefhuis in een aantal onderdelen verdeeld. Er hangen zo’n 80 foto’s. “Ik heb foto’s bij elkaar gezet over de Duits-Duitse grens. Er zijn foto’s over de zogenaamde ‘plattenbau’, het bouwen in segmenten bijvoorbeeld bij flats. Verder keek ik naar wat de nieuwe tijd heeft gebracht na 1989. Maar ook naar bijvoorbeeld de mijnbouw, omdat dit een activiteit is die door alle tijden van groot belang is geweest voor Duitsland.“ Op de expositie is ook een ‘Russisch’ hoekje ingericht. “Plaatsen en monumenten van de Russen, omdat die natuurlijk prominent aanwezig zijn geweest.”

De expositie is ook nog zondag 27 februari te zien tussen 13 en 17 uur in het Weefhuis, te Zaandijk. Het is te vinden aan de Lagedijk in Zaandijk, in de Gortershoek. Meer informatie over het Weefhuis vind je op Het Weefhuis

Kijk ook voor foto’s op kunstgrepen.com

Fotobron:

De foto’s bij dit artikel van de opening van de expo zijn gemaakt door Lammert Melk (m.u.v. de foto van Dick Muntjewerff, die komt van www.kunstgrepen.com).

De eigenaren van Het Houten Huys hebben het pand verkocht. De Stichting Het Houten Huys is verzocht haar activiteiten in het pand per 1 juni 2011 te beëindigen.

De activiteiten gaan tot 1 juni gewoon door in het pand aan het Westerstijfselmakerspad nummer 12. Alle cursussen gaan tot dinsdag 31 mei 2011 door en bedrijfsleven en scholen kunnen tot die datum hun vergaderingen en teambuildingsactiviteiten in Het Houten Huys blijven plannen. Voor informatie over verhuur belt u even met 06 – 51 93 47 24.

In het nieuwe seizoen zal de stichting een aantal activiteiten voortzetten. Er wordt gedacht aan teken- en schilderlessen in Het Twiske. Gezocht wordt nog naar een geschikte locatie om yoga, tai chi- en toneellessen te geven.  De huidige curisten kunnen over het vervolg van de lessen informatie krijgen bij hun docent.

Een dikke zwarte rookwolk trok vandaag over het westelijk deel van de provincie. Oorzaak een brand in twee opslagloodsen van Diergaarde Chemical Storage in het Westelijk Havengebied. Cacao en rubber zou er in de hens staan.

De brand die rond het middaguur ontstond is inmiddels onder controle. Bij de enorme rookontwikkeling zijn ook giftige stoffen  vrijgekomen. Nog onbekend is om welke stoffen het gaat en in welke concentraties ze in de rook zaten.  Door een voor de Zaanstreek gunstige windrichting ging de rookwolk vooral richting kust, Beverwijk en Velsen.  De wolk bleef vrij laag hangen. Dat had een meteorologische oorzaak (inversie). Gelet op de meer gangbare zuidwesten winden, had het zo maar gekund dat de wolk over de Zaanstreek had gehangen en roetdelen in onze regio waren neergeslagen.

Bij het bedrijf worden ondermeer gevaarlijke stoffen opgeslagen. De oorzaak van de brand is nog onbekend. Voor zover bekend zijn er geen slachtoffers.

De foto boven het artikel is geschoten door Lammert Melk

D66 Oostzaan roept het college op om zijn steun uit te spreken voor een Randstadprovincie en het kabinet aan te sporen hier eindelijk vaart mee te laten maken. Het kabinet heeft beloofd om het provinciaal bestuur in de Randstad op te schalen, maar heeft tot nu toe helaas geen concrete plannen gepresenteerd. De sociaal-liberalen constateren dat VVD en CDA nu niet durven te kiezen voor een structurele hervorming van het middenbestuur. Sterker nog, zij dreigen nu een extra bestuurslaag te maken. Daarom voert D66 de druk op. D66-Kamerlid Schouw: “Het kabinet Rutte-Verhagen geeft hoog op over zijn eigen daadkracht. Bij het maken van een Randstadprovincie heb ik daar helaas nog niets van gezien. Ik ben dan ook blij met het pleidooi van D66 om dit kabinet aan te sporen hun eigen regeerakkoord uit te voeren.”

Meer kansen voor de Randstad

De sociaal-liberalen zien in de hervorming van het middenbestuur kansen voor alle gemeenten in de Randstad. Uit verschillende onderzoeken – zoals die van de OESO en de commissie-Kok – blijkt dat de huidige bestuurlijke inrichting de economische ontwikkeling van de regio belemmert. Eén Randstadprovincie is dan ook goed voor de concurrentiepositie van de hele regio. Ook zorgt dit plan voor beter bestuur op terreinen als het openbaar vervoer, de kantorenmarkt en de luchtkwaliteit. Een Randstadprovincie zorgt dus voor een effectiever en efficiënter bestuur. Dat betekent minder overleg, snellere besluiten en meer economische groei. Daar profiteert de hele regio van – dus ook de inwoners van Oostzaan.

Geldbesparing

De Volkskrant berichtte vorige week over het gebrekkig functioneren van veel provincies. Een hervorming van het provinciaal bestuur in de Randstad vergroot de effectiviteit en transparantie van de besluitvorming. Bovendien kan een andere bestuurlijke indeling een besparing van ongeveer €1,5 miljard per jaar – oftewel bijna € 100 per Nederlander – opleveren, dankzij een efficiënter bestuur en omdat minder ambtenaren en politici nodig zijn.

IJzig koud onder een straffe noordoostenwind die een gevoelstemperatuur opleverde van -7 graden. Het maakt voor de mannen van OFC niet uit. Onder barre omstandigheden blijken ze tot bovennatuurlijke prestaties in staat. Op het bijzonder ongezellige veld van United Davo, nauwelijks beschutting en de afzettingen met touw, gaven de Oostzaners voetballes aan de Haarlemmers. Bij het eindsignaal was de stand 0-9. Een recorduitslag in de derde klasse b deze competitie, al kwam Meervogels ’31 tegen Saenden in de buurt (0-7).

De uitslag had nog veel forser kunnen zijn. Trainer Imdat Ilguy schijnt nog even kribbig gereageerd te hebben, omdat zijn mannen in de tweede helft niet meer voluit gingen. Nou ja, het was bij rust 0-6 en United Davo speelde toen al met een mannetje minder. Jaap de Vries, de praeses van OFC, stelt dat het makkelijk 0-12, of zelfs 0-14 in de koker zat. Dus ergens was het kleine beetje irritatie bij Ilguy wel terecht. Het positiespel vond Ilguy had in de tweede helft aanmerkelijk beter gekund.

OFC begon ongelooflijk sterk. Na 2 minuten al kreeg Mujdat Ilguy een fraaie kans om de score te openen. Een paar minuten later knalt Illias Akdi de bal tegen de lat. De pressie op het doel van United Davo wordt zo opgevoerd dat in de vijfde minuut de eerste treffer (Mujdat Ilguy) genoteerd mag worden. Misschien dat OFC als team nog niet helemaal staat, maar er is een ongelooflijke individuele klasse in het team aanwezig en dat loont! OFC denderde gewoon door over het arme United Davo. Ilguy nam de tweede treffer ook voor zijn rekening. Snel daarna knalde Moaad  Elaakel vanaf een flinke afstand de bal in de touwen. Amper vier minuten na de 0-3 scoorde Wahip Yildiz een prachtige 0-4. Het hield niet op. Vlak voor rust werd het net nog twee keer gevonden, een keer door Moaad Elaakel en Burak Bulduk. Een ruststand dus van 0-6. De irritatie was bij United Davo zo hoog opgelopen dat er vlak voor rust ook nog een speler rood kreeg. Totale deceptie bij de Haarlemmers en een goede mogelijkheid voor OFC om na de thee erop en erover te gaan. Dubbele cijfers lagen in de toekomst klaar voor de Oostzaners.

Na de thee ging OFC op dezelfde voet verder. Veel sterker spel dan United Davo dat teruggedrongen werd op de eigen helft.  “OFC ging nu wel een beetje freewheelen”, zegt Jaap de Vries. “De een wilde het nog mooier doen dan de ander. Een bal ging op de paal en verschillende kansen werden eenvoudig gemist.” Toch liep de score verder op in het voordeel van OFC. Illias Akdi maakte de 0-7. In het laatste kwartier zet OFC nog wat aan. Moaad Elaakel gaf een onwaarschijnlijk harde pegel af op zo’n 25 meter afstand die recht de kruising in ging. De Vries: “Werkelijk een wereldgoal!” Het bleef niet bij 0-9, want in de negentigste minuut scoorde Mujdat Ilguy de 0-9 voor OFC. “Toen vond de scheidsrechter het welletjes. Hij had nog wat tijd kunnen bijtrekken voor blessures, maar deed dat dus niet. Anders had het nog makkelijk 0-10 kunnen worden.”

OFC-supporters en spelers gingen met een brede lach op het gezicht huiswaarts in de wetenschap dat ze het dorp in mochten. “We doen goede zaken voor de derde periode”, zegt De Vries.

Komende zondag speelt OFC uit tegen Velsen. Velsen verloor vandaag met 0-6 van Uitgeest. “Misschien kunnen we daar ook nog een leuke score maken”, zegt Jaap de Vries hoopvol.

Compaen Heren 1 moest het afgelopen zaterdag thuis opnemen tegen VoCASA Heren 2. Het bleek een flinke dobber voor Compaen te worden. VoCASA ging uiteindelijk met een overwinning van 1-3 naar huis terug.

Eigenlijk had niemand dat verwacht. Op papier,  hoe gevaarlijk is dat, was de club uit Nijmegen een ‘te hebben tegenstander’. Want de Nijmegenaren stonden bij aanvang op de tiende plaats met 18 punten uit 14 wedstrijden. Compaen op de achtste met 31 punten uit 14. Maar de teams die onderaan bengelen komen de laatste tijd in beweging. Zo ook VoCASA die aan degradatiezone wil ontsnappen. Dat kan alleen als je wint en dus gaat zo’n team voluit tegen elke tegenstander, dus ook tegen Compaen. Teammanager Henk van Veldhuizen: “Wij wonnen de uitwedstrijd tegen VoCASA in Nijmegen met 4-0 en waren toen geen moment in problemen. Misschien dat, hoewel we elkaar er genoeg voor hebben gewaarschuwd, we toch wat zorgelozer tegen zo’n tegenstander aan kijkt.”  Onderschatting is altijd onverstandig, zeker als je als doel hebt in het linkerrijtje van de 1e divisie A te komen en te blijven. “VoCASA was in elk geval naar Oostzaan afgereisd met het plan eindelijk eens punten te gaan halen.”  De Nijmegenaren gingen furieus van start en hebben in no time een voorsprong van 2-5. Sjaak van der Werken van Compaen heeft dan een goede opslag en weet de achterstand om te zetten in een kleine voorsprong. Zo rond 13-9 begint het goed te lopen bij Compaen. Van Veldhuizen:  “Aanvallend gaat het goed. We weten blokkerend de aanval van de tegenstander goed af te stoppen.” VoCASA weet echter Compaen bij te benen en komt weer op gelijke hoogte op 15-15. Lars de Boer komt aan service en weet Compaen met drie snoeiharde sprongservices weer op een voorsprong te zetten. VoCASA laat zich niet uit het veld slaan en weet weer gelijk te komen en gaat nog even door. Compaen durft geen risico meer te nemen. De club uit Nijmegen weet mede daardoor de eerste set naar zich toe te trekken met 20-25.

VoCASA, dat al blij was met één set winst, kreeg door de ruime winst in die eerste set een hoop zelfvertrouwen en zette een tandje bij in de tweede. Compaen-trainer Rieuwers wisselde Raymond Nugter voor Jordy Koomen en Jesper de Boer voor Michiel Majoor. Majoor die een paar weken training miste door vakantie en ziekte was niet helemaal fit, maar is zo geroutineerd dat hem inzetten geen risicovolle zet is van de trainer. Het gaat in de tweede set, ondanks de druk van VoCASA, gelijk op. Pas bij 10-11 is er een puntje achterstand. Van Veldhuizen: “VoCASA zet nu door en weet de voorsprong verder uit te bouwen tot 12-16. Rieuwers brengt dan de nieuwe spelverdeler Guido Spooren in voor Nils Augustijn. Ondanks de wissel loopt VoCASA uit tot vijf punten.” Compaen weet dan nog wel het gat een beetje te dichten. “Er volgen dan een serie aanvallende en verdedigende fouten. De verdediging was bij Compaen het zwakste punt in de wedstrijd. Er is in het achterveld nog niet iemand die daar de regie op zich neemt. Niemand steekt zijn hand uit, of we lopen elkaar in de weg.”  Dat bleek ook in deze fase van de tweede set. VoCASA krijgt teveel ruimte en benut die ook. Compaen verliest ook de tweede set met 19-25.

“Eigenlijk heel teleurstellend tegen zo’n tegenstander”,  zegt Henk van Veldhuizen. Volgens de teammanager van Compaen was het sterke punt van VoCASA misschien wel dat ze met een klein team naar Oostzaan waren afgereisd. Weinig wisselspelers, terwijl de selectie van Compaen veel breder is en er sneller een wissel wordt uitgevoerd als het even minder gaat. “De samenhang in het team is daardoor niet altijd even sterk. Maar ja wat doe je als het niet loopt, dan wissel je natuurlijk. Dat is logisch.”

In de derde set komen Michiel Majoor, Raymond Nugter en Guido Spooren, vanwege zijn lengte, in het veld. Dat pakt in het begin van de set heel goed uit. Compaen weet een voorsprong op te bouwen en vast te houden. “De aanval loopt veel beter. Blokkerend weten we de aanval van VoCASA goed af te stoppen. Tot 14-7 gaat het uitstekend.” Maar VoCASA weet toch weer terug te komen door te profiteren van vier verdedigende fouten van Compaen, opnieuw in het achterveld. “Op 14-11 zet Rieuwers Nils Augustijn er in voor Guido Spooren. Dat betekent iets meer routine in het spel. Compaen weet deze set met 17-25 te winnen.”

De achterstand in sets (1-2) geeft natuurlijk dan weer hoop op een vijfde set. Maar VoCASA slaat die hoop het veen in. Eerst heeft Compaen een kleine voorsprong, maar opnieuw komen de mannen uit Nijmegen langszij en weten zelfs een voorsprong te nemen. Henk van Veldhuizen: “VoCASA staat die voorsprong niet meer af. Wij blijven ze achtervolgen, maar ze waren in ‘the winning mood’ en winnen de vierde set met 21-25, en de wedstrijd dus met 1-3.”

Compaen Heren 1 spelen op 5 maart een inhaalwedstrijd uit tegen Donitas Heren 1 en op 12 maart uit tegen AVV Keistad Heren 1. Twee pittige tegenstanders.

Fotobron: De foto boven het artikel is afkomstig van de website van VV Compaen.

Een technisch beter voetballend OSV slaagde er gedurende anderhalf uur niet in tegen het fysiek sterke Beemster te doelpunten. Zowel voor- als na rust deden zich de kansen wel voor maar de scherpte ontbrak deze middag bij de voorwaartsen. Keeper Arjan Roersma had zelfs twee keer een “glanzparade” nodig om te voorkomen dat de bezoekers na rust nog met de volle buit naar de polder terug zouden keren.

Voor de wedstrijd een kwartier oud was vielen er al drie goede mogelijkheden voor een gretig en met overleg voetballede OSV-ers e noteren. Eerst zag Tim Smit in de 8-ste minuut een goed genomen vrijetrap van de rand van het strafschopgebied net naast gaan. Waarna een minuutje later Marciano Nonneman een snelle rush langs de zijlijn met een schot bekroonde waaruit de bal net over het doel van De Beemster verdween.

Vijf minuten later leek Benno de Vries te zullen scoren. Maar toen hij probeerde de keeper te omspelen liet hij zich  de kaas van het brood eten en de bal van zijn schoen plukken.

In vorige wedstrijden is al een aantal keren gebleken hoe belangrijk het kan zijn dat de ploeg in zo’n fase weet te scoren. Maar toen niet veel later een goed opgezette aanval niet meer opleverde dan een hoekschop, die ook nog werd verprutst, was het duidelijk dat doelpunten voor OSV deze middag duur zouden zijn.
Na ruim een kwartier deed De Beemster echt iets gevaarlijks terug. Een geweldige knal op de paal onderstreepte dat de Grootboys op hun tellen moesten blijven passen. De OSV-verdediging bleef echter in het vervolg van de eerste helft goed overeind, waardoor aanvallen van De Beemster veelal in de kiem werden gesmoord en OSV weer ten aanval kon trekken.

Marciano Nonneman kreeg nog een mooie kans maar schrok blijkbaar van de mogelijkheid en Benno De Vries zag een schot vanaf een meter of 15 naast gaan. Een door Mitchel Bijvoet zo op het oog goedgenomen vrijetrap eindigde in de handen van de keeper van de gasten.

Bij één van de schaarse aanvallen met goede vooruitzichten leken de bezoekers op voorsprong te komen. Een van de lat terug komende bal werd in het doel gewerkt. Volgens de scheidsrechterassistent van OSV-huize stond de man die de bal op de lat schoot al buitenspel, een visie waarin de scheidsrechter met hem meeging.

Ook na rust was OSV de betere ploeg. Maar ook nu lukte het niet echt door te drukken. De OSV-ers kwamen herhaaldelijk tot in het strafschopgebied van de gasten zonder de daaruit ontstane mogelijkheden te benutten. Ook nadat De Beemster probeerde de bakens te verzetten en meer de aanval begon te zoeken, zagen de OSV-ers geen kans een aantal snelle aanvallen over beide vleugels te benutten.

Ook toen na drie wissels besloten werd achter één-op-één te gaan spelen, bleef het moeilijk het vijandelijke doel te vinden. De beste kans was ongetwijfeld het verwoestend schot door de toen in de eerste linie geposteerde

verdediger Mitchel Bijvoet op het vijandelijke doel werd losgelaten. Het schot werd door de Beemster doelman echter bekwaam gepareerd.

Ondertussen moest OSV-doelman Arjan Roersma nog twee keer zijn talenten aanspreken om de nul te houden.

Eerst deed hij dat toen de doorgebroken stevig gebouwde spits van de gasten alleen op hem afkwam. Door snel uit zijn doel te komen voelde hij de inzet van de tegenstander op zijn borstkas stuiten. Even later moest hij gestrekt naar de voor hem linker bovenhoek om een goed genomen vrijetrap onschadelijk te maken.

En zo eindigde een aardige wedstrijd om te zien zoals ze was begonnen, met een dubbel blanke stand. Waarmee de (kleine) kans op de tweede periodetitel verkeken is.

UPDATE 21 februari 2011:

Na afloop van de wedstrijd had schrijver dezes nog een interview met Nicky Roele. Dat kun je hieronder beluisteren:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Laatste Nieuws
Nieuwscategorieën
Archief