Eén op de drie kinderen in groep 8 van de basisschool heeft wel eens alcohol gedronken. In de tweede klas van het voorgezet onderwijs in Zaanstreek-Waterland drinkt 28% van de kinderen met enige regelmaat alcohol. En achttien procent van de tweedeklassers drinkt vijf of meer alcoholische drankjes per gelegenheid. Hoewel het alcoholgebruik onder jongeren de laatste jaren niet toeneemt, staat Nederland in vergelijking met andere Europese landen na Oostenrijk op plek twee.

In de maanden februari tot en met juli organiseert GGD Zaanstreek-Waterland in samenwerking met Brijder Verslavingszorg in diverse gemeenten een reeks bijeenkomsten met als thema ‘Opgroeien zonder alcohol’. Tijdens deze bijeenkomsten komen vragen aan de orde als “hoe kan ik er voor zorgen dat mijn kind geen alcohol gaat drinken?” en “welke afspraken maak ik met mijn kind over alcohol nu en in de toekomst?”. Naast veel informatie en tips is er tijdens de bijeenkomsten ruimschoots de gelegenheid om ervaringen uit te wisselen met andere ouders.

Ouders onderschatten vaak het alcoholgebruik van hun kinderen en de gevolgen daarvan. Hoe eerder een kind begint met het drinken van alcohol des te groter de kans is dat het kind later een probleemdrinker of nog erger alcoholverslaafd wordt. Het is dan ook belangrijk om als ouder zo vroeg mogelijk in gesprek te gaan met uw kind en het over alcohol te hebben.

Mogelijke gevolgen van alcoholgebruik bij jongeren

• Het geheugen functioneert slechter na het drinken van te veel alcohol. Hierdoor kan slechter worden gepresteerd op school of tijdens werk.
• Te veel alcohol kan de ontwikkeling van de hersenen beïnvloeden. Jonge hersenen zijn extra kwetsbaar omdat ze zich ontwikkelen tot het 23e jaar.
• Alcohol verlaagt de hoeveelheid mannelijk hormoon en groeihormoon. Bij jongens kan alcohol de botontwikkeling verstoren.
• Te veel alcohol werkt ontremmend en verdovend. Hierdoor is er meer kans op agressie, ongelukken en onveilige seks.
• Jongeren kunnen in coma raken (alcoholvergiftiging) als ze in korte tijd te veel alcohol drinken.
• Bij regelmatig alcoholgebruik is de kans op alcoholverslaving op latere leeftijd groter.

Themabijeenkomsten ‘Opgroeien zonder alcohol’
De themabijeenkomsten ‘Opgroeien zonder alcohol’ worden georganiseerd voor alle ouders met kinderen van 10 tot 15 jaar. Deelname is gratis. De bijeenkomsten zijn ’s avonds van 19.30 tot 21.30 uur. Ouders kunnen zich aanmelden via de website www.opgroeienzonderalcohol.nl

De eerste twee bijeenkomsten zijn gepland op dinsdag 14 februari in Purmerend en op woensdag 7 maart in Zaandam. Een overzicht van alle bijeenkomsten met locaties en data staat op www.opgroeienzonderalcohol.nl.

Het CDA overweegt een motie van afkeuring in te dienen als B. en W. van Oostzaan niet binnen de overeengekomen termijn vragen van partijen in de raad te beantwoorden. De afspraak is dat het college binnen dertig dagen met een antwoord moet komen. Als die termijn niet gehaald wordt met reden omkleed aan de vragensteller uitgelegd wat de oorzaak van de vertraging is.
De CDA-fractie heeft zo’n 110 dagen geleden een vraag gesteld over het Twiske. Het antwoord blijft maar uit. Tekst en uitleg over de vertraging kreeg het CDA niet. Een aantal maal heeft de nestor van de gemeenteraad aangedrongen op de beantwoording. De wethouder beloofde dat dan wel, alleen er gebeurde niets. Een reden voor het uitstel werd niet gegeven. En dus was de maat vol. De irritatie was bij Teun Flens dan ook hoog opgelopen: “Ik eis dat vragen van welke fractie dan ook binnen de gestelde termijn worden beantwoord of dat een reden voor uitstel wordt gegeven!” Het is allesbehalve Flensiaans om te dreigen met een zwaar middel als een motie van afkeuring. Opmerkelijk bovendien aangezien het CDA in het college zit. De irritatie is wel te begrijpen. Flens kreeg een half uurtje voor aanvang van de informatieronde wel een reden aangegeven voor het uitstel, alsof men ineens in de gaten had dat er nog ergens een CDA-vraag rondzwierf.

Wethouder Lex Buskens kreeg de gelegenheid om te reageren, nadat Marco Olij (D66) hierop aandrong. Buskens speelde de vermoorde onschuld. Hij wist niet beter dan dat de vraag van het CDA was beantwoord en beloofde te checken waar het allemaal is fout gegaan. Als dat dan maar weer niet 110 dagen gaat duren, want Teun Flens zal dan zeker zijn dreigement waarmaken.

‘Ik pik dit niet meer!’
Teun Flens ging tijdens de informatieronde afgelopen maandag niet in op de inhoud van zijn vragen. Hij deed dat wel kort in het radioprogramma Oostzaans Beraad. “Het waren vragen die ik op 4 oktober heb ingediend. Het ging over Het Twiske. Ik wilde antwoord hebben op vragen over de beheerskosten, de overhead. Het waren vragen naar aanleiding van eerdere vragen over het Twiske. Ik was niet tevreden over de antwoorden. Ik heb het wethouder Lex Buskens op 19 december nog eens gevraagd. Hij zegde toe dat binnen drie weken een antwoord zou komen. Begin van het nieuwe jaar werd door een ambtenaar nog eens gezegd dat het er aankwam. B. en W. hebben in hun vergadering van 10 januari het antwoord goedgekeurd.” Vervolgens gebeurt er niets en zijn we weer twee weken verder. Teun Flens: “Op een gegeven moment houdt het voor mij allemaal op. Dan wordt ik heel erg verschrikkelijk kwaad! Ik pik dit niet meer!” Flens voegt er meteen aan toe dat hij het college en ambtenaren vaak ook complimenten heeft gemaakt over de juist vlotte afwikkeling van vragen. Dat het nu dus niet gebeurde stuit bij hem op onbegrip.

Fusie Twiske – Landschap Waterland
De discussie over de toekomst van het Twiske vindt Flens heel belangrijk. In die discussie gaat het ondermeer over een fusie van het Twiske en het Landschap Waterland. Een fusie waar Teun Flens tegen heeft gestemd. Hij had daar vooral financiële argumenten voor. Zo kunnen de inhuurkosten (overheadkosten) van het Recreatieschap Noord Holland een stuk naar beneden meent Flens. “Daarop kan bezuinigd worden. Je kunt dan een deel van het tekort van 300.000 euro wegnemen.” Verder ziet de CDA-voorman ook nog mogelijkheden om het wegenonderhoud uit een andere pot betaald te krijgen. “Als het betaald parkeren is afgeschaft dan worden het openbare wegen en valt het onderhoud onder verantwoordelijkheid van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier.” Dat scheelt ook weer een slok op een borrel.

Dat Flens nu een specificatie wil heeft er ook mee te maken dat hij vermoedt dat het bestuur van Het Twiske te ruim begroot. “Ik kan het niet hard maken, vandaar die specificatie. Maar ik heb altijd een beetje het wantrouwen dat de begroting kloppend wordt gemaakt. Dat gaat jaar in jaar uit door. De nieuwe begroting wordt weer op de vorige gebaseerd.”

De gemeenteraad van Oostzaan heeft zich met een nipte meerderheid uitgesproken voor het kinderpardon. Een motie van GroenLinks, CDA, D66, Lijst Julius en de PvdA werd ook door die partijen gesteund. Alleen VVD en Gemeentebelangen stemden tegen de motie die het college van B. en W. er toe moest bewegen om bij Minister Gerd Leers aan te dringen op een ‘kinderpardon’.
Volgens Bert Jongert die de motie namens de ondertekenaars indiende is het wezensvreemd om asielkinderen die geworteld zijn in Nederland terug te sturen naar het land van hun ouders. Wethouder Taams is het daarmee eens: “Als wethouder Jeugd ben ik er diep van overtuigd dat het uitzetbeleid van alleenstaande kinderen niet kan. We hebben de mond vol over dat we de veiligheid van het kind willen borgen. Dan kun je deze mensen niet zomaar uitzetten.” Hij noemde het ronduit onverantwoord.

Jongert vertelde dat inmiddels zo’n 100.000 mensen zich op www.kinderpardon.nu hebben uitgesproken voor het initiatief. De minister is echter niet van plan zijn beleid aan te passen. Het uitzetten van minderjarige asielzoekers gaat door, ook al wonen die al geruime tijd in ons land, zijn ze volledig geintegreerd en zodanig in ons land geworteld dat een terugkeer wezensvreemd is. De gemeenteraad wil Leers nu laten weten dat de inwoners van Oostzaan een aanpassing van het beleid wensen.

VVD en Gemeentebelangen tegen
De VVD liet in een verklaring weten tegen het kinderpardon te zijn. “Het is een misleidende term”, zegt Tine Schaafsma. “Het komt in de praktijk neer op een generaal pardon.” Ze meent dat ook gezinnen en andere familieleden van een asielzoekend kind in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning. “Deze kinderen hebben niet voor niets nog geen verblijfsvergunning gekregen. Ze frustreren vaak zelf de procedure door onjuiste of onvolledige informatie te verschaffen of stapelen procedure op procedure in de hoop op den duur van een generaal pardon te kunnen profiteren.” Hoewel Schaafsma haar betoog niet onderbouwde met harde feiten, trok ze wel als conclusie dat slecht gedrag niet beloond moet worden. “Het zou mensen maar aanmoedigen om een kind op de wereld te zetten omdat dit een kans op een verblijfsvergunning vergroot”. Volgens Schaafsma gebeurt dat al.
De fractievoorzitter van de VVD twijfelt niet aan de zorgvuldigheid van de procedures. Iemand die recht heeft op een verblijfsvergunning moet die krijgen en anders moet je terug naar het land van herkomst.

Gemeentebelangen wilde zich niet uitspreken over de motie. Peter Visser vond het vooral een landelijke aangelegenheid, waarmee een lokale partij niets te maken heeft. Dat is natuurlijk wel opmerkelijk, omdat in een lokale gemeenschap als Oostzaan ook alleenstaande asielzoekers zouden kunnen voorkomen. Omdat de ondersteuning van het Kinderpardon vooral door landelijke partijen wordt getrokken moeten die het maar afbakken. Daar kwam de onderbouwing van de tegenstem van Peter Visser en Mary Zondervan op neer.

Aanvullende info
Het gaat om zo’n 1500 kinderen in ons land. Minderjarige vreemdelingen van 21 jaar of jonger. Soms gaat het om alleenstaande minderjarige asielzoekers (AMA’s) en soms om een heel gezin dat is gevlucht. De actie voor het Kinderpardon richt zich dus op deze groep en is een ondersteuning van de initiatiefwet van PvdA en ChristenUnie. Het wetsvoorstel ligt bij de Raad van State voor advies en moet nog in de Tweede Kamer worden behandeld.

Zaterdag 28 januari is er weer een kaarslichtconcert in de Grote Kerk van Oostzaan onder auspicien van KIOZK. Deze zaterdag treedt het Combattimento Consort Amsterdam op. Niet voor het eerst, want het ensemble is een graag geziene gast gelet op de bijna niet bij te benen belangstelling voor het concert. De kerk is uitverkocht. Alleen op een wachtlijst is nog plaats. In verband met het komende concert sprak Marc van Wageningen van de Werkgroep KIOZK met Jan Willem de Vriend, de oprichter van Combattimento Consort Amsterdam. Het interview kunt u hieronder lezen.

Jullie spelen bij ons een programma met concerten voor contrabas. Dat is een nogal ongewoon solo-instrument. Hoe zijn jullie op dat idee gekomen?
Dat klopt inderdaad. Eigenlijk kwam de contrabas pas laat in de barok. Bach deed het bijvoorbeeld altijd zonder, want in zijn tijd was er nog helemaal geen contrabas.
Toen ik met het Nederlands Symfonie Orkest (i.e. het orkest waarvan De Vriend chef-dirigent is) op tournee was ontmoette ik een bassist die het erg leuk leek om eens een programma met het Combattimento te doen. Hij wist van allemaal concerten voor contrabas en orkest die ik jaren geleden misschien al eens langs had zien komen op microfilm. Die uitwisseling van onbekende stukken is iets ontzettend leuks omdat het altijd als nieuw is. Je vindt een partituur, je weet hoe het zal klinken, maar toch is het altijd een verrassing of het met zo’n stuk werkt. En daarmee is dit weer een typisch Combattimento-programma geworden.
Er is nog zoveel muziek die we niet kennen, maar daarvoor hoef je tegenwoordig echt niet meer alleen het archief in. Met behulp van een wachtwoord kun je ook via internet door digitale bibliotheken bladeren. We willen dan ook altijd nieuwe dingen spelen en verfrissend programmeren. En dat is in de oude muziek niet altijd vanzelfsprekend.

Is het voor jullie belangrijk om onderzoek naar originele bronnen te doen?
Zonder meer! Het is niet zo dat we altijd zelf het archief induiken, maar ik bekijk toch altijd even het handschrift van de componist of een kopiist als dat voorhanden is. Neem bijvoorbeeld Watermusic van Händel. In zijn handschrift (met handschrift wordt in deze gevallen steeds een zogenaamde facsimile bedoeldt: een uitgave van hoogwaardige kopieën van het originele handschrift) zie je bijvoorbeeld maatstrepen die alleen in bepaalde partijen staan, maar ook heel duidelijke maatstrepen die voor het hele orkest gelden. Dat geeft belangrijke informatie over frasering, tempi en accenten, maar die nemen ze in de gepubliceerde uitgave niet mee. Er is ook een facsimile van de Messiah waaruit Händel het werk zelf gedirigeerd heeft. Er staan allemaal aanwijzingen in en namen van solisten. Soms is een solist doorgekrast en vervangen door een andere en zijn de versieringen aangepast om de nieuwe solist zich van zijn beste kant te laten zien. Händel heeft zo veel met de hand geschreven en het moest altijd snel, snel, snel. Aan zijn aantekeningen kun je zien dat hij behoorlijk last van RSI moet hebben gehad.
Ik duik overigens niet alleen in de originele handschriften als we met het Combattimento spelen. Bij het Nederlands Symfonie Orkest (NSO) net zo goed. Zo ontdekte ik per ongeluk een keer dat de Rococo-variaties van Tsjaikovsky altijd in bewerking worden gespeeld. Ik dirigeerde toen het residentie-orkest en belde even met de solist om een paar dingen door te spreken. Maar toen we een passage in een bepaalde variatie bespraken had hij die variatie op een heel andere bladzijde dan ik. Het was een heel ander stuk! Hij had de bewerkte uitgave die zo veel gespeeld wordt en ik had een Urtext-uitgave bestudeerd en voorbereid. We hebben toch de bewerking gespeeld omdat hij zijn partij al helemaal had ingestudeerd, maar met het orkest had ik toen nog maar een uur voorbereiding. En als je iets niet wilt, is het een concert waar je je zo slecht op voor hebt kunnen bereiden… Het zit er bij mij toch wel ingebakken om verder te kijken dan mijn partituur lang is.

Als ik het goed begrijp ben je dus artistiek leider bij het Combattimento, chef-dirigent bij het NSO en doe je ook nog verschillende gastoptredens. Is dat niet ontzettend druk?
Het Combattimento is echt mijn kind en er is nu een hele nieuwe generatie musici die instroomt. Wat dat betreft schuift mijn werk als solist ook wat meer naar de achtergrond: die nieuwe musici kunnen dat veel beter. En het is ontzettend leuk dat zij ons specifieke geluid moeiteloos overnemen.
Als dirigent en artistiek leider doe ik elk jaar een voorstel voor het daaropvolgende seizoen. De musici kunnen daar dan op schieten: “Dat willen we wel, dat spreekt minder aan, bij dat concert is het leuk gasten te vragen.” Als dat eenmaal rond is, neemt de zakelijk leider het over en probeert hij die plannen te verkopen. Het is behoorlijk blokken ’s avonds, maar ik vind het vooral heel leuk: struinen in partituren en grasduinen in biografieën. Mijn dirigentenrol bij het Combattimento wordt misschien ook wel wat overschat. Bij elk programma bespreek ik met de musici wat het idee erachter is, maar daarna is de invulling ervan een wisselwerking tussen dirigent en musici binnen dat eerder afgebakende kader.
Dirigeren bij het orkest is wat dat betreft veel autoritairder, maar je hebt dan ook met veel meer mensen te maken. Mijn post als chef-dirigent bij het NSO betekent overigens niet dat ik alle concerten doe. Ik werk 14 weken per jaar met het orkest. Bij het Brabants Orkest ben ik 4 weken per jaar gastdirigent en daarnaast wordt ik regelmatig gevraagd als gastdirigent in binnen- en buitenland. Maar ik moet daarin steeds selectiever worden, want het is inderdaad behoorlijk intensief.

Ik hoor bezoekers wel eens vol enthousiasme napraten over dat specifieke geluid van het Combattimento Consort, je noemde het net al even. Waar komt dat geluid vandaan?
Dat is lastig te zeggen want we hebben nooit zoiets van: laten we weer eens even lekker ons geluid doen. We krijgen wel eens als feedback dat ons spel zo nieuw, fris en onbevangen klinkt en dat is een mooi compliment. Ik denk dat het er ook mee te maken heeft dat we altijd heel kritisch zijn naar onszelf en ons afvragen waarom we iets doen zoals we het doen. Doen we dit omdat het mode is? Vinden we het gewoon mooi? Of heeft de componist dat zo bedoeld? Maar ik vind het moeilijk om te zeggen waar dat geluid vandaan komt.

In de Oude Muziek zijn jullie een vreemde eend in de bijt omdat jullie oude muziek op hedendaagse instrumenten spelen en daar wordt wel eens een beetje flauw over gedaan. Hoe kijk je daar zelf tegenaan?
We spelen nu de opera Platée van Rameau en dat doen we op 390 Hz (in plaats van de nu zo gangbare 440 Hz) met oude franse instrumenten. Maar we marketen niet met dat authentieke, want het gaat uiteindelijk om de muziek. Het publiek moet achteraf zeggen: “Dat was mooi!” Of “We hebben echt een leuke avond gehad!”. Het moet niet uitmaken of we op kartonnen dozen of pannendeksels hebben gespeeld.
Op het Festival Oude Muziek werden we inderdaad heel lang niet uitgenodigd, terwijl veel programma’s die wij deden ook door de ensembles werden gespeeld die daar wel speelden. Diezelfde ensembles kwamen we op festivals in Spanje en Frankrijk tegen waar we wel uitgenodigd werden. Het was alleen in Nederland dat we buiten de boot vielen.
De ommekeer kwam toen we het Festival Oude Muziek een paar jaar geleden mochten openen met Platée. Ik had de indruk dat daar toen een beetje glimlachend over werd gedaan. Maar we hebben bij verschillende programma’s oude muziek-coryfeeën in het publiek gehad die zich afvroegen waar we die onbekende oude muziek vandaan haalden en die verbaasd waren over de manier waarop we speelden. De Oude Muziek in Nederland is van een enorme kwaliteit, er worden echt heel mooie dingen gedaan, maar ik mis wel eens de doorwrochtheid waar we bij ons zo naar op zoek zijn. Ik vind het niet genoeg om alleen maar authentiek te gaan zitten doen.

Intussen kan wel gesproken worden van een haast vriendschappelijke band tussen het Combattimento en KIOZK. Hoe is het voor jullie om weer bij ons te spelen?
Als ensemble willen we eigenlijk maar twee dingen en dat is de beste muziek op de mooiste plekken spelen. Als dat lukt gaat het ensemble helemaal glimmen en dat gebeurt altijd in Delfzijl, in Hilligersberg en bij KIOZK. De sfeer en de akoestiek zijn er zo fijn. Dat voelt dan als: “Die muziek, op deze plek, hier moeten we zijn!” We voelen ons als een vis in het water en dat schept een band. We herkennen ook mensen in de zaal. Je voelt gewoon de liefde, de drive en de zorgvuldigheid waarmee al die vrijwilligers voor die concerten gaan. En dat maakt zo’n concert speciaal.

OKV heeft zondag Celeritas verslagen met 14-18, maar het had zo maar anders kunnen aflopen. Wat is er toch met de nummer 2 in Poule 3H aan de hand? De ploeg start voortvarend en loopt snel uit tot 1-5. Het verschil blijft zo’n vier punten en bij rust is het 7-10. Iedereen denkt nu OKV gaat deze wedstrijd winnen. Maar wat doen de meiden en knullen van OKV, ze laten Celeritas terugkomen. Vinden ze de Alkmaarse tegenstander soms zielig met dat ene puntje tot nu toe in de competitie? Is dit een nieuwe speltactiek? Kat en muis? OKV is toch helemaal zo’n slechte ploeg niet. Daar zit kwaliteit, daar zit toch een drang om een klasse hoger te gaan spelen aan het eind van het seizoen? Ja toch? Fred Baar zal inmiddels geen nagel meer aan zijn vingers hebben van de spanning na elke wedstrijd. Opnieuw te weinig daadkracht en we spelen nog wel in de zaal. Celeritas ruikt haar kansen en scoort meteen na de rust. Dan staat het ras 11-12 en slaat de vertwijfeling bij de OKV-supporters toe. Dit kan toch niet waar zijn (…)!
Dat was het dan ook niet, want OKV wint met 14-18. Wim de Graaf: “Ik had verwacht dat we minstens met 10 doelpunten verschil van zo’n ploeg zouden winnen!” Kwam het misschien door de krappe accommodatie van Celeritas? De Graaf: “Wel nee. Ik denk dat er gewoon te gemakkelijk over wordt gedacht. Zo van: oh we staan voor, dus we kunnen wel een stapje terugdoen”. Misschien dat zo’n wedstrijdmentaliteit helpt bij mindere tegenstanders. Het wordt een tranendal als OKV een betere tegenstander treft. Of misschien is het wachten op de beslissingswedstrijd tegen Swift (de nummer 1). Die nummer 1 doet gewoon haar sportieve plicht en wint van Aurora met dubbele cijfers. Zo hoort dat.

De stand geeft een interessant beeld. Swift scoort bijna twee keer zo vaak als dat ze doelpunten tegen krijgt (150 – 86). OKV maakt tot nu toe 134 doelpunten. Dat is mooi en goed ook. Maar de Oostzaanse ploeg kreeg in de zaalcompetitie al 109 keer een tegendoelpunt te verwerken. OKV neemt de vijfde positie in van clubs met de meeste tegendoelpunten. Zou het kunnen zijn dat OKV wellicht verdedigend minder gewicht in de schaal legt? Hoe zijn anders dit soort cijfers te verklaren?
We moeten natuurlijk niet te lang zeiken over wat er allemaal niet goed gaat. Goed gaan de afstandschoten. Vorig seizoen liep dat niet. Nu wel. Een aantal spelers draaien prima. Roy Mol is terug van een schorsing en dat maakt uit. En OKV staat tweede in de poule. Drie punten achter haar Helios en Purmer. Misschien dat deze verhoudingen de OKV-ers niet tot grotere daden stimuleren. Pas maar op, zegt Wim de Graaf, het gevaar ligt op de loer. Om te beginnen de komende streekderby tegen Zaandam-zuid. “Altijd een lastige tegenstander”, zegt De Graaf die zich niet tot voorspellingen laat verleiden. Het is echter eenvoudig: OKV kan zich niet veroorloven om ook maar één wedstrijd te verliezen. Ach ja, daar komt het team vast wel overheen. Maar de fanatieke supporter n i e t.

Kater Compaen weg zonder Nugter
Compaen heeft zaterdagavond de kater van vier achtereenvolgende nederlagen weggeslikt met een champagnezoete overwinning op Huizen. Dronken van geluk vierden de Oostzaners de broodnodige zege in vier sets in de Oostzaanse sporthal. De winst kwam tot stand zonder Raymond Nugter en dat scheelt natuurlijk een slok op een borrel.

De ‘magnum’ van Compaen liep vorige week in het duel met Sneek een meniscus- en kruisbandblessure op, waardoor hij zijn ambities voor dit seizoen in de wijnkelder kan opbergen.

Sommelier Sandor Rieuwers serveerde Jordi Koomen als alternatief voor de diagonaalpositie. Die verandering liet zich meer dan twee sets prima smaken. Het broertje van de eredivisiespelers Niels en Ralph wist met harde smashes en plaatsballetjes met pisboogjes regelmatig puntjes bij te schrijven.

Koomen kon mede uitblinken door het matige spel van de gasten. Zij morsten vele kansen. Huizen had vorige week de stamgasten Casper en Mark Weber na het zoveelste geval van borrelpraat van tafel gestuurd en dat gemis liet zich best voelen.

Er bleven hierdoor nogal wat zware jongens over die bij het volleybalonderdeel verdedigen wel eens een rondje oversloegen. Huizen stond onder leiding van Gido Spooren, die vorig seizoen nog een blauwe maandag bij Compaen speelde.

Ook bij deze ploeg kreeg de volleyballer van Jong Oranje – geheel in lijn met de afspraken met bondscoach Ron Zwerver – zaterdag weer volop kansen. Dat beviel Compaen prima. De set-ups van Spooren waren zo hoog dat het leek alsof hij ruimtereiziger Andre Kuipers in het spel wilde betrekken. De netafweer van de Oostzaners – in de personen van Wouter Schoonenberg en Rick van Broekhoven – wist wel raad met het trage volleybal. Het werd probleemloos 25-15 en 25-17.

Halverwege de tweede set had coach Martin Bokhoven ingegrepen. Hij bracht zichzelf binnen de lijnen. Dat betekende niet alleen ongeveer twintig kilo meer massa, maar ook een hoger tempo in de aanval.

Verder betrok hij de middenblokkeerders van Huizen meer in het spel. Die wijziging in de strategie kreeg in de derde set ook haar uitwerking in het scoreverloop. Compaen leek wat in slaap gesust. Rieuwers bracht Marvin Andringa voor Koomen, maar ook die wissel kon het tij niet keren (22-25).

De vierde set liep gelijk op tot 8-8, waarna Compaen tot 17-15 steeds enkele punten voorsprong had. Bij deze stand kwam Michiel Majoor aan de opslag. De captain ontpopte zich tot generaal der troepen door een reeks punten aaneen te rijgen. Het werd uiteindelijk 25-18. Die uitslag lag in de lijn der verwachtingen, want liefst vier toeschouwers hadden deze juist. Zelfs anderen dan doorgewinterde volleybaljournalisten wisten deze goed te raden.

Video
Hieronder de video van Tjerk Laan

Belangrijke overwinning op Utrecht DS1
Door een 3-1 zege in de Oostzaanse sporthal op degradatiekandidaat Utrecht hebben de Compaendames voorlopig afstand genomen van de gevarenzone van het degradatiespook. In de eerste set had de thuisspelende ploeg de meeste moeite om met de druk om te gaan. In een gelijk opgaande strijd, waarin beide teams in fouten grossierden, wist een enthousiast spelend Utrecht tegen het einde van de set afstand te nemen en met 21-25 de setwinst binnen te halen.

Een gewaarschuwd Compaen ging in de tweede set furieus van start. Met veel servedruk van o.a. Glenda Stam en Kelly van Veldhuizen werd de verdediging van Utrecht totaal ontregeld, waardoor de aanvallers van de bezoekers niet meer in stelling gebracht konden worden, met als resultaat een 25-9 setwinst.
In de derde set weet Utrecht een 4-1 achterstand om te buigen in een 5-6 voorsprong. Bij 11-11 brengt Federica Crippa met slim geplaatste serveerballen Utrecht verdedigend in de problemen, waardoor Compaen in deze beslissende fase van de wedstrijd weer zes punten afstand neemt. Dit blijkt voldoende te zijn voor de setwinst (25-20).

Utrecht probeert in het begin van de vierde set het tij alsnog te keren en komt door enkele onderlinge misverstanden in de passing bij Compaen op een 2-6 voorsprong. Vanaf deze stand wordt ook nu weer de verdediging van Utrecht volledig weggeserveerd en maakt Compaen aan alle eventueel nog aanwezige illusies van de tegenstander een einde met een royale 25-14 setwinst. Een belangrijke en verdiende 3-1 zege, waardoor hopelijk ook het zelfvertrouwen weer flink wordt opgevijzeld.

Video
Bekijk hieronder de video van de wedstrijd van Tjerk Laan:

Herfstweer bedierf zondag de wedstrijd OFC – IVV. De mannen van Ilguy kwamen niet aan hun beproefde aanvalsspel toe. De wind blies alle elan het Twiske in. Gelukkig had niet alleen OFC daar last van. IVV maakte er ook niet veel van. Dat is wel vreemd, want voor IVV stond er best veel op het spel. Winst voor IVV, de nummer 2 in de competitie, zou het voor OFC een stuk moeilijker maken. Alleen op doelsaldo zou OFC de eerste plek behouden. Maar die hete Landsmeerse adem kun je maar beter niet in de nek voelen.

Het was het korte spel van OFC dat er niet uitkwam en IVV hanteerde vooral de lange bal, zo analyseerde Jaap de Vries de wedstrijd na afloop. OFC begon de wedstrijd wel sterk, was vooral te vinden op de helft van IVV. Potten breken bleek echter nog zo eenvoudig niet. IVV counterde een paar keer heel goed, met gevaarlijke situaties voor het OFC doel, maar de Oostzaanse doelman bleek niet zo eenvoudig te verschalken. Zo tikte hij een scherpe inzet net onder de lat weg. Het antwoord van OFC kwam snel met een prachtige combinatie van Brian Coolen op Rachid el Yaghmouri. El Yaghmouri zet hem fraai voor en Abdiella ben Kaddour zet bij de tweede paal zijn slof er achter: 1-0.

Die stand veranderde niet meer tot aan de rust, ondanks dat zowel IVV als OFC nog wel kansen kregen om langszij te komen of uit te lopen.

Na de rust verslechterde de weerstomstandigheden nog wat, naast een straffe wind die dwars over het veld blies, kwam er ook nog stevige regenval bij. De Vries: “Dat kwam het spel natuurlijk niet ten goede.” Jammer want menig OFC-fan had wel wat verwacht van deze streekderby. OFC controleerde goed, maar daar bleef het dan ook wel bij. Naarmate de wedstrijd verstreek steeg de spanning. “De voorsprong van OFC was te mager. Daarvoor heeft IVV ook weer teveel kwaliteit in huis”, stelt De Vries. Maar die spanning speelde IVV ook parten. Want zo’n 8 minuten voor het eind van de wedstrijd reageerde Joey Noordenbos uitstekend op een vrije trap van Rachid el Yaghmouri. Hij trekt het strafschopgebied van IVV binnen en wordt onderuit gehaald. Strafschop. Rachid el Yaghmouri benut deze kans met glans: 2-0. Iedereen verwacht nu dat het gedaan is met IVV. Dat was buiten de waard gerekend. Acht hectische minuten volgen, waarin IVV alles op alles zet om de 0 van het scoreboard te blazen. OFC wordt zwaar onder druk gezet, krijgt wonder boven wonder nog een kans om 3-0 te maken, maar dat lukt net niet. In de negentigste minuut breekt IVV door Ouassiem Amr blokkeert de aanval en dat wordt bestraft met een penalty die IVV verzilvert: 2-1.
Oostzaan hunkert naar het eindsignaal en de warme chocolade. Maar om de een of andere reden wil de scheidsrechter niet affluiten, terwijl er eigenlijk geen goede reden is om tijd bij te trekken. Maarliefst zeven minuten kwam er nog bij. “Dat werd een hectische slotfase. Een IVV-speler kreeg een rode kaart. De scheidsrechter strooide nog met gele kaarten. Drie voor OFC-spelers, een voor IVV.” De Landsmeerders bleven aandringen en kregen vlak voor tijd een juweel van een kans. Een vrije schop op de rand van het strafschop, ging dwars door de muur, maar OFC-keeper Robin Thiel reageerde buitengewoon attent en haalde de bal uit de hoek. Kort daarna vond de scheidsrechter het wel goed zo en floot af.

Een belangrijke overwinning van OFC dat nu 6 punten losstaat van IVV en ook van Purmerend. Purmerend won van Assendelft. Volgende week moet OFC tegen WSV’30 dat vandaag klop kreeg van ZTS.

OSV heeft haar zegereeks voortgezet met een mooie overwinning op TOG (Tot Ons Genoegen). Voorafgaand aan de wedstrijd werd met een minuut stilte stil gestaan bij de tragische dood van de heer Retz, als gevolg van zijn opgelopen verwondingen tijdens het bekende incident bij de laatste thuiswedstrijd van de zaterdag 1 voor de jaarwisseling.
OSV startte de wedstrijd met A-junioren keeper Emre Bollé in het doel voor vaste doelman Dave Leunk die te laat op het appél van trainer Henk Groot verscheen.

Dat de van doel tot doel staande stormachtige wind van invloed zou zijn op de wedstrijd was al voor aanvang te voorzien. Dat het bewijs hiervoor al in de eerste minuut kwam was toch wel verrassend. Bij het eerste balcontact leek Nicky Roele voornemens te zijn geweest van links een voorzet te geven. Tot ieders verrassing verdween de bal door de wind gedreven in het TOG-doel. Voor het op de laatste plaats staande TOG kon het niet slechter beginnen.
Met de wind in de rug bleef OSV de aanval zoeken. Het werd rond het doel van de bezoekers dan ook een drukte van belang. Hoekschop na hoekschop daalde in het strafschopgebied van TOG neer, tot dat Benno de Vries na ongeveer een kwartier spelen er eentje tot een doelpunt wist te promoveren.
Toen drie minuten later Jermaine Jeulink de bal na een ingooi van TOG bij de achterlijn van de bezoekers wist te bemachtigen en vervolgens zag hoe Benno de Vries ook zijn voorzet tot een doelpunt wist om te zetten, leek er voor OSV geen vuiltje meer aan de lucht. Het wachten was op de voortzetting van het doelpuntenfestijn. De motor stokte echter en het spelbeeld werd steeds onoverzichtelijker.
Bij rust stond daarom nog steeds de 3-0 in het notitieboekje van de scheidsrechter van dienst.

De kenners waren niet gerust op de tweede helft. Nu had TOG de storm mee en met de onbekende jonge invaller-doelman onder de lat zou het nog wel eens hectisch kunnen worden. Dat leek al snel mee te vallen. Kort na rust scoorde Nicky Roele na een snelle OSV-uitval een doelpunt waar niets op aan te merken viel. Alleen de overig goed leidende scheidsrechter wilde er geen goedkeurende verklaring voor afgeven, als gevolg van een onterecht vlagsignaal van zijn TOG-assistent die meende buitenspel te hebben gezien.
Enkele minuten later leek de onrust in de gemoederen van de kenners bewaarheid te worden. Na een onoverzichtelijke situatie in het strafschopgebied van OSV wees de leidsman plotseling naar de beruchte stip. Een onberispelijk genomen strafschop was Emre te machtig. En toen was het doelpuntenverschil nog maar twee.
Het was voor TOG toch niet de gelegenheid de bakens echt te verzetten. OSV bleef de situatie redelijk goed de baas. Al bleef de wind vaak een onvoorspelbare factor in het geheel. Terwijl het spel van de bezoekers tot weinig kansen leidde trok OSV er een aantal keren kansrijk tussen uit. Dat leidde met nog iets meer dan een kwartier te spelen dan toch tot een vierde OSV-treffer. Nicky Roele en Jermaine Jeulink braken door de ver opgedrongen defensie van TOG met nog één verdediger voor hen. Nicky wist de aanval te bekronen met een fraai doelpunt.
Hierna leek de wedstrijd wel gespeeld, al deed TOG nog moeite de uitslag een beter aanzien te geven. Dat dat niet lukte was mede te danken aan een fraaie redding van doelman Emre Bollé in blessuretijd, waar maar geen einde aan leek te komen.

Opstelling
Emre Bollé; Rachid El Khalki, Dylan Klein, Tim Smit, Danny Egstorf, Nicky Roele, Robbert Breedijk, Roy Smit, Jermaine Jeulink (Michael Bien), Mitchel Bijvoet (Mink Terpstra), Benno de Vries.

Twintig gemeenten hebben op initiatief van de gemeente Oostzaan samen met APPM/BWN- partners de problemen verkend die zij ervaren rondom het hoogspanningsnet.

De komende jaren vinden aan dit net veel ingrepen plaats. Er worden onder meer verbindingen ondergronds gebracht, bewoners onder hoogspanningslijnen uitgekocht en nieuwe tracés aangelegd.

De gemeenten voelen zich echter te weinig gekend en gehoord, terwijl zij wel direct te maken krijgen met de grote gevolgen voor hun inwoners. Daarom bundelen zij nu hun krachten in een platform en willen overleggen met de Minister.

Nu de Minister in de Tweede Kamer heeft aangekondigd meer tijd nodig te hebben voor de uitwerking van de plannen, zien de gemeenten hun kans schoon. Zij doen de handreiking aan de Minister om alsnog mee te denken over de concrete invulling en lokale gevolgen. Het gaat dan vooral om de uitwerking van de uitkoopregeling en het ondergronds brengen van verbindingen. Daarnaast willen de gemeenten het platform benutten om ervaringen en kennis uit te wisselen.

Een eerste afspraak om mee te denken over de invulling van de uitkoopregeling is door het ministerie inmiddels toegezegd.

---

Bron: gemeentelijke website